In een poging om de schoonmaakkosten te verlagen, heeft de luchthaven van Amsterdam een ​​foto van een vlieg in de urinoirs geïnstalleerd, zodat de man erop kan richten en voorkomen dat de urine naar buiten spat. Het werkte.

"Mannen mikken kennelijk graag op doelen", zei Richard Thaler van de Universiteit van Chicago, een oneerbiedige pionier op het steeds invloedrijkere gebied van gedragseconomie.

De heer Thaler zegt dat de vliegen zijn favoriete voorbeeld zijn van een 'duwtje' - een onschadelijk stukje techniek dat erin slaagt 'de aandacht van mensen te trekken en hun gedrag op een positieve manier te veranderen, zonder dat iemand echt iets hoeft te doen'. Bovendien zei hij: "De vliegen zijn leuk."

In de woorden van meneer Thaler: "Sunstein zou de opperhoofd zijn."

In hun boek en in een blog (nudges.wordpress.com) geven de heer Thaler en de heer Sunstein de voorkeur aan het stimuleren van mensen om meer te sparen, beter te eten, minder te wegen, verstandiger te investeren, schulden af ​​te betalen, gevaarlijke hypotheken te vermijden, veilig te rijden en draag fietshelmen - een lijst die wordt uitgebreid naarmate er nieuwe ideeën en nieuwe problemen ontstaan ​​die bevorderlijk zijn voor nudging.

In een telefoongesprek zei de heer Thaler dat zorgvuldig toegepaste nudges kunnen helpen om enkele van de problemen die tot de financiële crisis hebben geleid, te verhelpen.

De heren Sunstein en Thaler zeggen dat deze schijnbare tegenstrijdigheid wordt verzoend door wat zij 'keuzearchitectuur' noemen. Dit is het opzettelijk opleggen van structuur in een omgeving - vliegen etsen in een urinoir - om mensen aan te zetten tot betere keuzes.

En dus, zegt meneer Thaler, zouden de meesten van ons gebaat zijn bij een duwtje in de rug.

BEKENDMAKING die erop gericht is mensen in staat te stellen beter geïnformeerde keuzes te maken, is vaak de voorkeursoplossing van de heer Thaler voor complexe marktvraagstukken.


Bron: https://www.nytimes.com/2009/02/08/business/08nudge.html

Wanneer mensen een duwtje in de richting van rationaliteit nodig hebben

DE vliegen in de herentoileturinoirs van de luchthaven van Amsterdam zijn verankerd in de academische literatuur over economie en psychologie. De vliegen - eigenlijk afbeeldingen van vliegen - werden geëtst in het porselein bij de urinoirafvoeren in een experiment met menselijk gedrag.

Nadat de vliegen waren toegevoegd, daalde het “morsen” op de herentoiletvloer met 80 procent. "Mannen mikken kennelijk graag op doelen", zei Richard Thaler van de Universiteit van Chicago, een oneerbiedige pionier op het steeds invloedrijkere gebied van gedragseconomie.

De heer Thaler zegt dat de vliegen zijn favoriete voorbeeld zijn van een 'duwtje' - een onschadelijk stukje techniek dat erin slaagt 'de aandacht van mensen te trekken en hun gedrag op een positieve manier te veranderen, zonder dat iemand echt iets hoeft te doen'. Bovendien zei hij: "De vliegen zijn leuk."

"Nudge" is, niet toevallig, de titel van het boek dat hij schreef met Cass R. Sunstein - de professor in Harvard Law die door president Obama is benoemd tot administrateur van het Office of Information and Regulatory Affairs van het Witte Huis. In de woorden van meneer Thaler: "Sunstein zou de opperhoofd zijn."

De heer Sunstein, die jarenlang een collega was van de heer Thaler en van de heer Obama aan de Universiteit van Chicago, wordt geconfronteerd met hoorzittingen ter bevestiging van de Senaat en weigerde commentaar te geven op dit artikel.

In hun boek en in een blog (nudges.wordpress.com) geven de heer Thaler en de heer Sunstein de voorkeur aan het stimuleren van mensen om meer te sparen, beter te eten, minder te wegen, verstandiger te investeren, schulden af ​​te betalen, gevaarlijke hypotheken te vermijden, veilig te rijden en draag fietshelmen - een lijst die wordt uitgebreid naarmate er nieuwe ideeën en nieuwe problemen ontstaan ​​die bevorderlijk zijn voor nudging.

In een telefoongesprek zei de heer Thaler dat zorgvuldig toegepaste nudges kunnen helpen om enkele van de problemen die tot de financiële crisis hebben geleid, te verhelpen. Sommige duwtjes moeten krachtiger zijn dan andere. Een rigoureuze openbaarmaking van hefboomwerking (de verhouding tussen schuld en kapitaal) zou bijvoorbeeld een last zijn. Maar het kan nodig zijn om de mensen die hedgefondsen, verzekeringsmaatschappijen en grote banken beheren, ertoe aan te zetten zich verstandiger te gedragen.

"Openbaarmaking helpt op elk niveau", zei hij. "Misschien is het geen wondermiddel, maar dat is geen reden om het niet te doen."

Mensen op een onopvallende manier aanstoten voor hun eigen voordeel maakt deel uit van wat de coauteurs 'libertair paternalisme' noemen, een schijnbaar oxymoron dat de noties van vrijheid van dwang en stevige, goedbedoelde begeleiding met elkaar verbindt.

De heren Sunstein en Thaler zeggen dat deze schijnbare tegenstrijdigheid wordt verzoend door wat zij 'keuzearchitectuur' noemen. Dit is het opzettelijk opleggen van structuur in een omgeving - vliegen etsen in een urinoir - om mensen aan te zetten tot betere keuzes. Overweeg een cafetaria waar gezond voedsel zoals fruit en yoghurt op een prominente locatie wordt geplaatst, terwijl junkfood wordt verbannen naar een afgelegen plek. Mensen zijn vrij om te kiezen, maar ze worden aangespoord tot gezondere beslissingen.

Evenzo pasten dhr. Thaler en Shlomo Benartzi, een econoom bij UCLA, deze theorieën toe op 401 (k) -plannen met het "Save More Tomorrow" -programma, dat werknemers de mogelijkheid geeft om in de toekomst de loonaftrek te verhogen. Deze regeling erkent het menselijke verlangen om nu van het leven te genieten en zelfdiscipline uit te stellen - een neiging die werd waargenomen door Aesops fabel van de mier en de sprinkhaan en die werd bevestigd door veel recent gedragsonderzoek. Met "Save More Tomorrow" kunt u het op beide manieren doen: u kunt nu zoveel consumeren als u wilt, terwijl uw spaarquote automatisch wordt verhoogd op de volgende 1 januari en elk volgend jaar.

Nudging is het resultaat van onderzoek door Daniel Kahneman, een Nobelprijswinnaar in economie; door de overleden collega van de heer Kahneman, Amos Tversky; en door de heer Thaler en anderen gedurende tientallen jaren. De heer Kahneman, een psycholoog, geeft de heer Thaler aanzienlijke eer voor het ontstaan ​​van gedragseconomie.

De heer Thaler heeft ontdekt dat mensen vaak niet rationeel en in hun eigen belang handelen, zoals wordt aangenomen door traditionele economische modellen. Hij noemt zulke geïdealiseerde mensen "Econs", in tegenstelling tot "Mensen". Econs zijn wandelende computers en gedragen zich volgens de wetten van de klassieke economie; Mensen zijn eigenzinnig, net als de mensen die je op straat tegenkomt. Mensen weten misschien dat ze minder moeten eten en meer moeten bewegen, maar ze missen vaak het doel. Ze weten misschien dat ze meer moeten sparen, maar vaak doen ze dat niet. En dus, zegt meneer Thaler, zouden de meesten van ons baat hebben bij een duwtje in de rug.

BEKENDMAKING die erop gericht is mensen in staat te stellen beter geïnformeerde keuzes te maken, is vaak de voorkeursoplossing van de heer Thaler voor complexe marktvraagstukken. Hij citeert openbaarmakingsregels die door de Securities and Exchange Commission aan onderlinge fondsen zijn opgelegd en die, hoe onvolmaakt ze ook mogen zijn, externe bedrijven zoals Morningstar en Lipper in staat hebben gesteld websites te maken die vergoedingen en prestaties vergelijken. Het punt is om het "gemakkelijker voor mensen te maken om beslissingen te nemen alsof ze Econs zijn", zei hij. Dergelijke vergelijkingen zijn nu niet echt mogelijk als het gaat om hedgefondsen, waarvoor standaard, betrouwbare gegevens niet beschikbaar zijn.

Op financiële markten, waar bewijzen van irrationaliteit de laatste tijd overvloedig aanwezig zijn, zegt hij dat hij de regelgeving zou verscherpen, maar heel voorzichtig. Er is geen bewijs, zei hij, dat toezichthouders daadwerkelijk de juiste hefboomwerking voor specifieke investeringen zouden kunnen bepalen, en "hardhandige regelgeving" zou de financiële markten kunnen sluiten en de economie verder kunnen verzwakken.

"De truc is om te proberen een manier te vinden om deze bedrijven te dwingen meer te onthullen van wat ze doen, zonder zoveel prijs te geven dat ze niet langer in hun levensonderhoud kunnen voorzien", zei hij. Dergelijke informatie zou individuen helpen beslissen of ze al dan niet in de fondsen willen investeren, en zou regelgevers helpen bij het beoordelen van de algemene risico's voor het financiële systeem en de economie. Bovendien, zei hij, heeft openbaarmaking zelf vaak een heilzaam effect op gedrag, omdat mensen de neiging hebben zich bewust te zijn van de mening van anderen.

Als opdrachtgever bij de firma Fuller & Thaler Asset Management heeft hij zijn eigen theorieën toegepast, op zoek naar gedragsvooroordelen die van invloed kunnen zijn op specifieke aandelen of marktsectoren. Twee beleggingsfondsen die door het bedrijf worden beheerd, hebben het de laatste tijd echter niet zo goed gedaan, met rendementen van het afgelopen jaar die enigszins achterbleven bij de ellendige aandelenmarkt.

'We zijn geen uitzonderingen,' zei hij grinnikend. "We zijn gewoon mensen."