Gedurende de geschiedenis werden moorden op politieke figuren in het geheim uitgevoerd, vaak door huurmoordenaars te werven via geheime methoden. Maar wist je dat een pornograaf probeerde huurmoordenaars te werven door een advertentie te plaatsen?

Al Goldstein, de uitgever van Screw Magazine, plaatste in 1989 een advertentie. Hij bood $1 miljoen voor de moord op Ayatollah Khomeini, de Iraanse politieke en religieuze leider. Khomeini’s fatwa beschuldigde romanschrijver Salman Rushdie van godslastering tegen de islam.

Wie was Al Goldstein?

Op 10 januari 1936 werd Alvin Goldstein geboren in Brooklyn, New York. Goldstein groeide op in een Joodse wijk in Williamsburg en stond bekend om zijn problemen op school en werd voortdurend gepest. Op zeer jonge leeftijd vond Goldstein troost in pornografie, door de Tijuana Bibles te lezen.

Goldstein verliet de school toen hij 17 werd. Hij trad toe tot het leger bij de Signal Corps-divisie als fotograaf. Kort daarna schreef hij zich in aan de Pace University na zijn ontslag in 1958 en kort daarna trouwde hij. Zijn eerste huwelijk was een ramp, waarbij zijn vrouw hem verliet. Na dit nam Goldstein ook verschillende soorten banen aan. Hij was encyclopedieverkoper, taxichauffeur en zelfs een tabloidenschrijver.

Goldstein ontmoette vervolgens Jim Buckley toen hij 32 was. Ze besloten hun publicatie te starten, gericht op seksuele inhoud. Hun tijdschrift, Screw, werd voor het eerst gepubliceerd in 1968. Het tijdschrift werd gepresenteerd als een consumentenrapport over seks, met beoordelingen van stagfilms, peepshows, massagesalons en andere seksueel gerelateerde onderwerpen die eerder niet waren gepubliceerd.

Screw was de hardcore‑versie van Playboy. De inhoud van Screw was expliciet, in tegenstelling tot de artistieke inspanningen van Playboy. Goldstein’s merk van expliciete inhoud bouwde al snel een tegenculturele aanhang op in de zestiger- en zeventigerjaren. Goldstein stapte al snel over naar televisie en creëerde Midnight Blue.

Goldstein’s merk van erotiek kreeg al snel veel censuurgevechten en talloze rechtszaken vanwege de expliciete aard en de manier van verspreiding. Maar men beschouwde hem als iemand die met succes licht wierp op eerder taboe onderwerpen en hielp de bevolking te liberaliseren.

Goldstein’s roem en geld begonnen af te nemen aan het begin van de 21e eeuw. Meerdere rechtszaken vanwege zijn roekeloze daden, zoals het aanvallen van een rechter en een openbaar aanklager en het lastigvallen van zijn secretaresse door haar telefoonnummer in het tijdschrift te publiceren. Goldstein werd naar de gevangenis op Rikers Island gestuurd voor de intimidatiezaak.

Tegelijkertijd daalden de verkopen van Screw aanzienlijk. Goldstein probeerde het merk opnieuw te lanceren als een website, maar werd uit zijn gehuurde kantoor gezet vanwege niet‑betaling van de huur. Goldstein vroeg al snel faillissement aan en werd dakloos. Een beroemde komiek en bewonderaar van Goldstein’s First Amendment‑activisme, Penn Gillette, hielp de dakloze pornograaf al snel. Gillette steunde Goldstein tot het einde van zijn leven voordat hij op 19 december 2013 aan nierfalen overleed. (Bron: Hazlitt Magazine)

De Satanische Verzen

De Britse romanschrijver Salman Rushdie publiceerde De Satanische Verzen in 1988. De roman werd geschreven in een realistische magische stijl, met de focus op twee Indiase moslims die in Engeland wonen. Het boek werd geschreven door Rushdie, met aandacht voor migratie, metamorfose, verdeelde zelven, liefde, dood en twee verschillende steden.

Aangezien de twee hoofdpersonages van de roman moslims waren, verwerkte Rushdie een fantasierijke en satirische versie van de islam in het verhaal. De twee Indiase moslims, Gibreel en Saladin, werden al snel een engel en een demon in het verhaal. Het volgt hun verhaal van een vliegtuigkaping terwijl ze van Bombay naar Londen reisden.

Terwijl ze transformeren tot respectievelijk een engel en een demon, ervaart elk personage een reeks dromen. De dromen waren herziene versies van de geschiedenis van de islam om het verhaal kleurrijker te maken. De roman toont ook een personage gebaseerd op de gelijkenis van toen Iran’s Opperste Leider, Ayatollah Khomeini. Het boek veroorzaakte verontwaardiging in vele moslimgemeenschappen wereldwijd. (Bron: Britannica)

Ayatollah Khomeini’s Fatwa en Moord

In de late jaren tachtig was Ayatollah Ruhollah Khomeini, Iran’s Opperste Leider, een van de vele moslims die geschokt waren door de roman. Volgens critici was de titel van het boek beledigend voor de islam, omdat men geloofde dat De Satanische Verzen verzen waren over het moment waarop de profeet Mohammed de woorden van satan sprak in plaats van die van God. Het was ook bekend dat deze verzen expliciet uit de Koran waren verwijderd.

Veel moslims hebben actie ondernomen tegen de roman. Het boek werd publiekelijk verbrand in het VK, veroorzaakte een dodelijke rellen in Pakistan, en boekhandels die het verkochten werden gebombardeerd. Khomeini gaf al snel een fatwa uit, een oordeel uitgevaardigd door een islamitische geleerde, waarin hij Rushdie’s roman als godslasterlijk bestempelde. Hij riep bovendien dappere moslims op om Rushdie en zijn uitgevers op te sporen en te doden.

Dit leidde ertoe dat Goldstein, een fanatiek voorstander van het Eerste Amendement, een volledige pagina advertentie in zijn tijdschrift Screw plaatste. De advertentie zocht iemand die Khomeini kon doden, aangezien de fatwa tegen Rushdie pas opgeheven zal worden zodra Khomeini sterft. Goldstein bood één miljoen dollar aan wie Khomeini met succes zou vermoorden. Helaas nam niemand zijn aanbod aan. (Bron: History)