Sommige dieren hebben het vermogen om te praten verworven door leren of training, zoals papegaaien en olifanten. Maar verrassend genoeg kunnen apen en mensapen, de dichtstbijzijnde primaatverwanten van de mens, geen mensachtige spraak produceren. Veel mensen geloven dat hun anatomie hen belemmert om als mensen te praten, maar nieuw onderzoek heeft dat idee weerlegd.
Ondanks dat ze anatomisch uitgerust zijn voor mensachtige spraak, kunnen apen en mensapen, inclusief de Japanse makak, niet praten als mensen omdat ze geen neurale controle hebben over de spieren van hun spraakkanaal.
Darwin’s theorie over het onderwerp
Sommige dieren hebben ons verrast met hun aangeleerde vermogen om te praten, zoals Alex, de papegaai, die een vocabulaire had van meer dan 100 woorden en zelfs kardinale en ordinale getallen begreep. Daarnaast leerde een olifant genaamd Kosik ook Koreaans, waarbij hij de punt van zijn slurf op dezelfde manier gebruikte als mensen met hun vingers fluiten. Gezien deze voorbeelden vragen sommigen zich af waarom onze dichtstbijzijnde primaatverwanten, apen en mensapen, niet kunnen praten?
Veel mensen gingen er aanvankelijk van uit dat apen niet konden praten zoals mensen omdat ze niet in staat waren de menselijke spraakklank te produceren. De meesten geloofden dat de keel en mond van deze primaten hen belemmerden om hun tong, wangen, diafragma en stembanden zoals wij te gebruiken. Maar nieuw onderzoek suggereert het tegendeel.
Evolutionair bioloog en cognitief wetenschapper William Tecumseh Sherman Fitch III, de hoofdautor van het onderzoek, stelt dat het antwoord op waarom apen en mensapen niet kunnen spreken als mensen teruggaat tot de tijd van Darwin. Darwin legde uit dat niet-menselijke primaten geen menselijke spraakklanken konden produceren vanwege hun hersenen. Naarmate de jaren verstreken, betoogden veel experts dat de anatomie van niet-menselijke primaten hen belemmerde om de brede reeks klinkers te maken die mensen kunnen produceren.
Fitch en Asif Ghazanfar, zijn co‑auteur, een neurowetenschapper van Princeton University, theoriseerden dat Darwin gelijk had. En daarmee trainden ze Emiliano, een langstaartige makak, in het primatenlab van Princeton. Emiliano zat op een stoel terwijl ze een röntgenvideo van hem maakten terwijl hij verschillende taken uitvoerde, zoals geeuwen, eten en het produceren van diverse lipklappen en vocalisaties. Hun bevindingen bewezen talrijke antropologen onjuist. (Bron: Science)
Het onderzoek dat de experts weerlegde
De bevindingen van hun onderzoek suggereren dat makaken anatomisch uitgerust zijn om mensachtige spraak te produceren. En aangezien de vocale anatomie van de makak lijkt op die van andere apen en mensapen, stelt Fitch dat deze niet‑menselijke primaten ook spraak‑klaar zijn.
De onderzoekers troffen deze conclusie door 99 verschillende configuraties van Emiliano’s spraakkanaal te analyseren, waarbij ze talrijke linguïstische hulpmiddelen gebruikten die kunnen meten welke configuraties van het strottenhoofd, de tong en de lip de frequenties kunnen produceren die overeenkomen met verschillende klinkergeluiden. De experts voerden vervolgens Emiliano’s vocale configuraties in een computersimulatieprogramma, waaruit bleek dat Emiliano’s gesimuleerde aapstem duidelijk en begrijpelijk was.
Als deze niet-menselijke primaten spraakklaar zijn, waarom kunnen ze dan niet spreken als mensen? Het antwoord ligt in hun hersenen. Apen en mensapen hebben geen neurale controle over de spieren van hun spraakkanaal om deze te gebruiken voor mensachtige spraak, waardoor ze beperkt blijven tot grommen, koeren en roepen. (Bron: Science)
