Curling is een sport waarbij spelers stenen over een ijsbaan schuiven richting een doelgebied dat is verdeeld in vier concentrische cirkels. Het is vergelijkbaar met bowlen, jeu de boules en shuffleboard. Twee teams van elk vier spelers schuiven zware, gepolijste granietstenen, vaak rotsen genoemd, over de ijs‑curlingbaan richting het huis, een cirkelvormig doel gemarkeerd op het ijs. Maar wat is de geest van curling?

Goede sportiviteit en hoffelijkheid zijn essentieel in curling. De “Spirit of Curling” omvat het feliciteren van tegenstanders voor goede zetten en het vermijden van trash talk.

De geschiedenis van curling

Curling ontstond in Schotland in de 16e eeuw, waar het werd gespeeld op ijsvijvers en lochs. Een Schotse notaris registreerde de eerste gedocumenteerde wedstrijd in 1541 tussen een monnik van de Paisley Abbey en een familielid van de abt. De sport werd naar Noord‑America gebracht door Schotse immigranten: de eerste Canadese curlingclub opende in Montreal in 1807, en de eerste Amerikaanse club begon in Pontiac, Michigan, in 1828. De eerste officiële curlingregels werden in 1838 geschreven door de Royal Caledonian Curling Club in Schotland, de zogenaamde moederclub van curling.

Curling werd voor het eerst een medaillesport tijdens de Olympische Spelen van 1924 in Chamonix, Frankrijk. Alleen de mannen streden, en Groot‑Britannië won goud, maar het hele team was Schots. Curling maakte vijf optredens als demonstratiesport op de Olympische Spelen voordat het in 1998 aan het Olympische programma werd toegevoegd in Nagano: Lake Placid in 1932, Garmisch‑Partenkirchen in 1936, Innsbruck in 1964, Calgary in 1988 en Albertville in 1992. Sinds 1998 heeft Canada drie Olympische gouden medailles gewonnen in mannen‑curling, inclusief de laatste drie, terwijl Zwitserland en Noorwegen elk één hebben gewonnen. Canada en Zweden hebben twee gouden medailles gewonnen in dames‑curling; het Verenigd Koninkrijk won het damesgoud in 2002.

Het graniet voor curlingstenen wordt gewonnen uit Ailsa Craig, een eiland voor de westkust van Schotland dat van afstand op een curlingsteen lijkt. (Bron: Time)

Wat zijn de regels van curling en hoe speel je het spel?

De relatieve eenvoud van curling is een belangrijke bron van zijn aantrekkingskracht. Hoewel de sport onbekende termen heeft en complex lijkt, is het best eenvoudig te volgen.

Curlingwedstrijden bestaan uit 10 ends, vergelijkbaar met honken in honkbal. De vier spelers van elk team gooien om de beurt stenen vanaf elk uiteinde. De lead gooit eerst, daarna de tweede, de derde, of omgekeerd, en tenslotte de skip. Elk van de vier spelers van de twee teams gooit twee stenen per end, in totaal 16. De skip is de belangrijkste speler van het team. De skip gooit niet alleen de laatste steen in de end, die vaak de score bepaalt, maar leidt ook de algehele strategie.

Een curler duwt een voet van de hack, een stuk rubber dat lijkt op een startblok, om een worp uit te voeren. De curler moet de steen loslaten voordat deze de hog‑line raakt terwijl hij over het ijs of de baan glijdt. De steen gaat vervolgens naar het huis, het gebied aan de andere kant van de baan met vier concentrische cirkels dat op een dartbord lijkt. Het huis dient als scoregebied. (Bron: Time)

Afbeelding van Euro Sport