Brian Harold May verwierf wereldwijde roem als leadgitarist en medeoprichter van Queen. Naast zijn status als rockster is hij ook doctor in de astrofysica, een autoriteit op 3D stereoscopische fotografie en een voorvechter van dierenrechten. Maar wist je dat May verschillende snaren gebruikte voor zijn elektrische gitaar?

Brian May van Queen gebruikt banjo‑snaren op zijn elektrische gitaren. Banjo‑snaren zijn veel lichter of dunner en buigen veel gemakkelijker, wat resulteert in het kenmerkende Queen‑geluid.

De Queen‑snaren

Stel je voor dat je de vele bronnen over het perfectioneren van Brian May’s gitaartoon onderzoekt. Dan zul je merken dat May, naast zijn klassieke rode specifieke gitaar, treble booster en Vox‑versterker, ongelooflijk lichte gitaarsnaren gebruikt – met een .008 of .009 voor de hoge E. Echter, hij heeft onthuld dat toen hij net begon te spelen, die sets niet beschikbaar waren, wat wat vindingrijkheid vereiste.

We hadden geen .008‑gauge sets, de Fender‑ en Gibson‑sets waren allemaal 010’s of .011’s of wat dan ook, en dat was waarmee ik begon. Maar toen ging het gerucht rond dat je, als je naar de muziekwinkel op Clifford Essex in Cambridge Circus ging, een banjo‑snaar kon krijgen die je op je gitaar kon zetten. En dat was de sleutel tot alles! Plotseling kon je al je snaren verplaatsen en begon je snaren te buigen. Dat was het meest fantastische dat ons als kinderen overkwam, terwijl we Eric Clapton zagen optreden, en dachten ‘dat is wat hij heeft gedaan, hij is naar Clifford Essex geweest, daarom kan hij die snaren buigen!’

Brain May, Leadgitarist van Queen

May legde ook uit dat de lichtere gauge‑snaren hem meer flexibiliteit gaven bij het buigen van snaren, waardoor hij James Burton’s buigingen kon imiteren in het klassieke nummer Hello Mary Lou van Ricky Nelson’s.

Plotseling was de elektrische gitaar geen begeleidingsinstrument meer. Ik bedoel, ik had Django Reinhardt gehoord, fenomenaal, maar hij boog de snaren niet – het was als een versterkte akoestische.

Brain May, Leadgitarist van Queen

Brian May en de oorsprong van Queen

May richtte een rockband genaamd Smile op terwijl hij studeerde aan het London Imperial College, en zijn liefde voor muziek overtrof al snel zijn interesse in astrofysica. In 1971 stelde May het afronden van zijn Ph.D. uit om met zijn band op tournee te gaan, en noemde de band om tot Queen, een naam die legendarisch zou worden in de rock‑en‑rollwereld.

May werkte af en toe als leadgitarist, vocalist en songwriter. Freddie Mercury, de leadzanger van de band, speelde ook piano. John Deacon speelde basgitaar, en Roger Taylor verzorgde drums en zang.

May en de rest van Queen waren er kapot van toen Mercury in 1991 aan AIDS stierf. Na zijn dood richtte de band de Mercury Phoenix Trust op, een liefdadigheidsorganisatie voor AIDS‑hulp. Made in Heaven werd in 1995 uitgebracht door May, Deacon en Taylor. 

Het was het laatste studio‑album van de band met hun voormalige leadzanger tot de uitgave van Queen Forever in 2014. Het bevatte eerder ongepubliceerde Mercury‑nummers, waaronder een verloren duet met de overleden Michael Jackson getiteld There Must Be More to Life Than This. 

May en Taylor herenigden zich voor een tournee in 2005, met Paul Rodgers als zanger. Cosmo Rocks, hun eerste studio‑album, werd in 2008 uitgebracht. May en Taylor kwamen in 2012 weer samen op het podium, met American Idol‑rocker Adam Lambert als zanger. Van juni 2014 tot september 2015 begon het heropgerichte Queen aan een grote wereldtournee met Lambert, en de twee bleven de daaropvolgende jaren samen optreden. (Bron: Biography)

Afbeelding van Today