De oorsprong van de Royal Society gaat terug tot de jaren 1660, toen natuurfilosofen en artsen functioneerden in een onzichtbare college voor het leren en delen van kennis. In modernere tijden was de maatschappij ook verantwoordelijk voor het publiceren van het werk van belangrijke wetenschappers. Maar wist je dat ze niet in staat waren om Isaac Newton’s boek te publiceren?
Hoewel onder de indruk van zijn boek “Philosophiae Naturalis Principia Mathematica”, kon de Britse Royal Society het boek van Isaac Newton niet uitgeven omdat ze bijna failliet waren door de druk van de “History of Fish”. Gelukkig werd de druk gesteund door wetenschapper Edmond Halley, die het mogelijk maakte en zo de geschiedenis van de wetenschap hielp.
Hoe kwam de Royal Society schrijnend dicht bij faillissement?
De ramp begon in de 17e eeuw, toen de meest prestigieuze wetenschappelijke organisatie van het land investeerde in John Ray en Francis Willughby’s rijk geïllustreerde Historia Piscium, of Geschiedenis van de Vissen.
Ondanks dat het in 1686 als opmerkelijk werd beschouwd, mislukte het boek en bracht het de Royal Society bijna tot faillissement, waardoor ze hun belofte om de druk van Newton’s Principia te financieren moesten intrekken – een van de belangrijkste werken in de geschiedenis van de wetenschap.
Tegenwoordig worden gedigitaliseerde foto’s uit de Historia Piscium, met een prachtige illustratie van een vliegende vis, beschikbaar gesteld samen met meer dan duizend andere beelden in de nieuwe online beeldarchief van de Royal Society.
De afbeeldingen bestrijken de 350‑jarige geschiedenis van de maatschappij en omvatten hoogtepunten van Robert Hooke’s gravures uit de 17e eeuw van objecten onder de microscoop, een krabbel van een commissielid uit 1882 van Thomas Huxley, en James Cook en de matrozen aan boord van de Endeavour‑expeditie die in 1770 voor het eerst een kangoeroe – of misschien een wallaby – zagen. “Het had een lichte muiskleur en qua grootte en vorm leek het sterk op een windhond,” staat in de aantekeningen bij de laatstgenoemde foto.
Inkttekeningen van sneeuwvlokken, groeven in ijsvlokken en ontwerpen gemaakt op het oppervlak van bevroren urine behoren tot Hooke’s kunstwerken.
Het personeel zal blijven bijdragen aan het archief, wat resulteert in een steeds groeiende collectie foto’s die online beschikbaar is. (Bron: The Guardian)
Hoe kwam de publicatie van Newton’s Principia tot stand en wie heeft het mogelijk gemaakt?
Hoewel het meesterwerk van Ray en Willughby’s de publicatie van Newton’s Principia vertraagde, verzamelde Edmund Halley, toen secretaris van de Royal Society, de financiën om het werk te publiceren, waarbij hij een deel uit eigen zak betaalde. In 1687 werd de Principia uiteindelijk gepubliceerd.
De Royal Society liet Halley weten dat zij na de publicatie van het werk zijn salaris niet langer konden betalen en boden aan hem te compenseren met onverkochte exemplaren van de Historia Piscium. Dit accepteerde hij graag.
Hoewel het sommigen kan verbazen dat de vroege fellows van de Royal Society bijna de kans om Newton’s Principia te publiceren hebben laten schieten, moeten we ons herinneren dat Halley, Newton, Ray en Willughby allemaal werkten in de zeer vroege dagen van de wetenschappelijke revolutie.
Jonathan Ashmore, voorzitter van de bibliotheekcommissie, The Royal Society
Ashmore voegde toe dat hij hoopte dat mensen die het beeldarchief gebruiken, zouden begrijpen waarom de vroege fellows van de maatschappij zo onder de indruk waren van Willughby’s illustraties. (Bron: The Guardian)
