Een taxidermist is een persoon wiens taak het is om de huiden van dode dieren en vogels voor te bereiden en ze te vullen met een speciaal materiaal zodat ze eruitzien alsof ze levend zijn. Maar wist je dat een beroemde taxidermist een luipaard met blote handen heeft gedood?
Amerikaanse taxidermist Carl Akeley doodde een luipaard met blote handen in 1896. Dit gebeurde tijdens zijn bezoek aan Afrika. Hij duwde zijn handen op de keel van het luipaard en stikte het tot de dood, en kon de aanval overleven.
Wie is Carl Akeley?
Carl Akeley, geboren op 19 mei 1864 in Clarendon, New York, wordt algemeen beschouwd als de vader van de moderne taxidermie. Hij was ook een ontdekkingsreiziger en naturalist die kunst gebruikte om de wildernis te vieren en zich in te zetten voor het behoud ervan.
Hij richtte het American Museum of Natural History (AMNH) Exhibitions Lab op. Het is een interdisciplinair departement dat wetenschappelijk onderzoek combineert met meeslepend ontwerp.
Hij maakte in 1889 het eerste habitatdiorama terwijl hij werkte bij het Milwaukee Public Museum. Het tafereel, dat een groep otters in een moeras afbeeldde, bevatte gemonteerde exemplaren in een driedimensionale voorgrond die een specifiek habitat nabootste en samensmolt met een realistisch achtergrondschilderij.
Het was het begin van een lange carrière waarin hij kijkers meenam naar dierhabitats over de hele wereld via verbluffend gedetailleerde diorama's — de oorspronkelijke virtual reality. (Bron: Adventure Journal)
Wat is Carl Akeley’s taxidermiemethode?
Akeley geloofde en was obsessief toegewijd aan het idee dat taxidermie gemonteerde dieren kon produceren die er levensecht en levend uitzien. Hij was even toegewijd aan het presenteren van de montages in de context van hun wetenschappelijk nauwkeurige omgevingen en sociale interacties.
Zijn technieken leverden anatomisch correcte, huidloze poppen van dieren op die levensechte handelingen en houdingen uitvoerden. De poppen werden voornamelijk gemaakt van papier‑maché en draadgaas en waren uiterst lichtgewicht en hol.
De poppen werden door Akeley gemaakt met behulp van nauwkeurige veldmetingen en foto’s, en zijn kennis van de anatomie en het gedrag van het dier in zijn natuurlijke omgeving. (Bron: Adventure Journal)
Carl Akeley’s laatste dagen
Akeley betreurde al het doden dat hij in zijn laatste jaren had gepleegd, maar hij betwijfelde nooit de noodzaak ervan. Hij keerde terug naar New York om aan zijn tentoonstellingen te werken. Zijn leeuwenpride, olifantenkudde, gorillafamilie en al de andere wezens die zijn zaal vullen, zijn overtuigd van hun belang voor de wetenschap en de menselijke cultuur.
Aan de andere kant heeft een groot deel van het schieten dat ik moest doen om exemplaren voor museumcollecties te verkrijgen, helemaal niet dit aspect gehad en heeft het me sterk doen voelen als een moordenaar.
Carl Akeley, In de Stralendste Afrika
Volgens de meest recente schattingen heeft het nu de meerderheid van de berggorilla’s van de wereld, met meer dan 1.000 individuen. In de herfst van 1926 keerde Akeley terug naar de Virunga-bergen met zijn tweede vrouw, bergbeklimmer en fotografe Mary Jobe Akeley. Hij werd kort na aankomst ziek en overleed op 18 november 1926 aan dysenterie. Hij werd begraven aan de voet van de berg Mikena, op slechts twee mijl van de locatie die hij met zijn gorillagroep had nagebootst. (Bron: Adventure Journal)
