De grote smog van Londen in 1952 was zo erg dat voetgangers hun eigen voeten niet eens konden zien. Een deel van de 4.000 die stierven tijdens de vijf dagen dat het duurde, had geen longproblemen – ze vielen in de Theems en verdronken omdat ze de rivier niet konden zien.

60 jaar sinds de grote smog van Londen – in beelden

Een London Transport‑inspecteur die een fakkel vasthoudt, leidt een bus uit het terminalstation bij Aldgate East terwijl dichte mist Londen overspoelde, wat wijdverspreide verkeerschaos veroorzaakte. De grote smog stopte verkeer en treinen, theaters en bioscopen sloten omdat het publiek het podium niet kon zien, prijsrunderen stierven bij de Smithfield‑tentoonstelling op Earl’s Court, en de begrafenisondernemers kwamen zonder kisten te zitten.

Ochtendverkeer bij Blackfriars, Londen, bijna tot stilstand gekomen door de deken van smog. Er waren eerder smogs geweest, in elke grote stedelijke agglomeratie. Maar Londen was destijds de grootste stad ter wereld en bijna al haar 8 miljoen inwoners gebruikten open kolenhaarden. De deken van koude lucht van het continent die stationair boven de hoofdstad bleef hangen, veroorzaakte de warme, rokerige… Lees verder (2 minuten lezen)