Tijgers doden of jagen over het algemeen niet actief op mensen. In feite zouden ze vaak van richting veranderen bij het eerste teken van mensen in plaats van hen op te zoeken in een agressieve confrontatie. Maar heb je gehoord van de Demon van Champawat?
De Demon van Champawat was een tijgerin in Nepal. Ze doodde meer dan 400 mensen voordat ze in 1907 werd gedood. Volgens de verslagen heeft ze tot wel 20 mijl per dag gereisd op zoek naar nieuwe slachtoffers.
Het bewind van de Demon Tijger van Champawat
De Champawat Tijger was een Bengaalse tijgerin die verantwoordelijk werd gehouden voor 436 doden in Nepal tijdens het laatste deel van de 19e eeuw. Haar aanvallen staan in het Guinness Book of World Records als het hoogste aantal slachtoffers door een tijger. De aanvallen begonnen in de Himalaya in het kleine dorpje Rupal.
Ondanks dat ze een enorme kat was, gebruikte ze haar sluipvaardigheid in haar voordeel. Zelfs als ze een spoor van bloed achterliet, kon ze ontduiken en de dood ontlopen. Verschillende jagers probeerden haar te vangen maar faalden. Het Nepalese leger wist dat er iets moest gebeuren, dus organiseerden ze een grote patrouille die de tijger dwong haar territorium te verlaten. Dit leidde ertoe dat ze zich verplaatste.
Ze werd gedreven over de Sarda-rivier en naar de grens van India. De verplaatsing verminderde haar dorst naar mensenvlees niet. Ze jaagde op talrijke dorpelingen in het Kumaon-district. Ze paste zelfs haar jachtstrategie aan door ongeveer 20 mijl per dag omhoog te reizen om een prooi te maken en te vermijden dat ze gevangen werd. Haar belangrijkste doelwitten waren jonge vrouwen en kinderen, omdat zij vaak het bos in gingen om hout, voedsel en andere materialen te verzamelen. Ze doodde alleen overdag, wat typisch is voor mensetijgers. Naarmate het nieuws over haar aanvallen zich verspreidde, stopte het dagelijkse leven van de dorpelingen. Mensen weigerden hun hutten te verlaten wanneer ze de tijgerin’s brul hoorden. (Bron: Ripley's: Believe It or Not)
Wie doodde de Tijgerin?
In 1907 waren de lokale bewoners wanhopig. Ze riepen om de hulp van Jim Corbett’. Hij was een beroemde Britse jager en speurder die geboren werd in Nainital in de Kumaon-regio. Corbett stond bekend om zijn vaardigheden in het jagen op wilde katten zoals luipaarden en tijgers.
Dagen voordat de moorddadige tijgerin werd gedood, besteedde Corbett veel tijd aan het opsporen van haar. Hij volgde het bloederige spoor dat ze achterliet na haar laatste slachtoffer, Premka Devi, een 16-jarig meisje uit het dorp Fungar. Corbett organiseerde een patrouille van 300 dorpelingen. Tegen de middag vond hij haar.
Corbett hield zijn adem in en stelde zijn richtpunt; zijn eerste paar schoten troffen haar op de borst en schouder. Zijn laatste schot raakte haar op de voet, waardoor ze halverwege de aanval tot stilstand kwam, ongeveer 20 voet van Corbett’s plek verwijderd. Ze stierf uiteindelijk die dag, waardoor vrede en orde in het dorp werden hersteld. Ook al was Corbett zelfverzekerd over zijn vaardigheden, de Champawat‑tijger hield hem op het puntje van zijn stoel. Ze liet hem zich net zo achtervolgd voelen als zijzelf. Zij was de tijgervrouwtje die hij achterna zat en die bijna zijn leven kostte. (Bron: Ripley's: Believe It or Not)
