Ondanks dat het de vijfde grootste planeet in ons zonnestelsel is, is de Aarde de enige met vloeibaar water aan het oppervlak. Het water dat op de Aarde aanwezig is, is de reden voor ons bestaan. Maar heb je je ooit afgevraagd hoe dun de aardkorst is?
De aardkorst is zo dun dat het slechts 1 % van het totale volume van de planeet uitmaakt. De korst van de Aarde bevat al het bekende leven in het universum en kan worden vergeleken met de schil van een appel.
Het Zonnestelsel
Ons zonnestelsel bestaat uit onze ster, de Zon, en alles wat er gravitationeel aan verbonden is, inclusief de planeten Mercurius, Venus, Aarde, Mars, Jupiter, Saturnus, Uranus en Neptunus, evenals dwergplaneten zoals Pluto, tientallen manen en miljoenen asteroïden, kometen en meteoroïden. Duizenden andere planeten die om andere sterren in de Melkweg draaien, zijn geïdentificeerd buiten ons zonnestelsel. (Bron: NASA)
Waar is Pluto nu?
Pluto is een dwergplaneet die zich bevindt in de Kuipergordel, een donutvormig gebied van bevroren werelden buiten de baan van Neptunus. In de uiterste uithoeken van ons zonnestelsel (TNO's) kunnen miljoenen van deze ijzige objecten bestaan, ook wel Kuipergordelobjecten (KBO's) of trans‑Neptuniaanse objecten genoemd.
Hoewel Pluto kleiner is dan de Maan, heeft het een hartvormige gletsjer ter grootte van Texas en Oklahoma. Deze unieke wereld heeft blauwe luchten, draaiende manen, bergen zo hoog als de Rockies, en sneeuw, maar karmozijnrode sneeuw.
NASA’s New Horizons-ruimtesonde vloog op 14 juli 2015 voor het eerst door het Pluto‑systeem, waarbij de eerste close‑upfoto’s van Pluto en zijn manen werden gemaakt en andere gegevens die onze kennis van deze fascinerende werelden aan de rand van het zonnestelsel hebben gerevolutioneerd.
Bijna elke theorie dat Pluto een inerte ijsbal is, is na dat historische bezoek van de jaren daarna uit het raam gegooid of op zijn kop gezet. (Bron: NASA)
De dag‑nachtcyclus van de Aarde
Elke 24 uur draait de Aarde één keer om zijn as. De rotatie lijkt tegen de klok in voor een waarnemer die afkoelt op de Noordpool. De Zon lijkt elke dag van oost naar west over de hemel te bewegen vanaf bijna elk punt op de Aarde. De Zon verplaatst zich niet van oost naar west; de Aarde draait. De Maan en de sterren lijken respectievelijk in het oosten te verrijzen en in het westen onder te gaan.
Door de rotatie van de Aarde vinden dag‑ en nachtcycli ongeveer elke 24 uur of één dag plaats. Zonsondergang en zonsopgang vinden op verschillende tijden plaats in verschillende gebieden, en de hoeveelheid tijd die in daglicht en duisternis wordt doorgebracht varieert ook.
Wanneer iets een lichtbron blokkeert, werpt het een schaduw, waardoor duisternis de vorm van het object aanneemt. De Zon, de Maan, Mercurius en Venus werpen allemaal schaduwen op de Aarde. (Bron: Lumen Learning)
De Verschillende Verduisteringen
Een zonsverduistering treedt op wanneer de nieuwe maan recht tussen de Aarde en de Zon passeert. Dit werpt een schaduw op de Aarde en verduistert het perspectief van de Zon.
Daarentegen treedt een maansverduistering op wanneer de volle Maan in de schaduw van de Aarde komt, die alleen verschijnt wanneer de Aarde tussen de Maan en de Zon staat en alle drie op één vlak, de ecliptica, uitgelijnd zijn. De umbra en penumbra zijn twee afzonderlijke delen van de schaduw van de Aarde tijdens een verduistering. De umbra is het binnenste, kegelvormige deel van de schaduw, waar al het licht is verduisterd. De penumbra is het gebied van de Aarde‑schaduw dat slechts een deel van het licht blokkeert. Het licht is gedempt maar niet volledig verdwenen in de penumbra. (Bron: Lumen Learning)
