During the Great Depression Clifton's Cafeteria eateries boasted the slogan "Dine free unless delighted." In the original restaurant's first three months of business, ten thousand customers took him up on the offer. Enough customers paid their bills to make them a success.

Tijdens de Grote Depressie voorzagen ‘Penny Restaurants’ de werklozen van voedsel

De 107 West 44th Street in New York was de thuisbasis van Bill Duffy’s Olde English Tavern. Maar met de Grote Depressie die portemonnees leegtrok en de drooglegging die nog niet was opgeheven, was het moeilijk voor chique etablissementen om open te blijven. In plaats van de “vrolijkheid” van het oude restaurant, meldde de New York Herald Tribune, op hetzelfde adres een nieuw restaurant te openen. Het kon menigten ontvangen die Duffy’s zouden hebben overspoeld: 9.000 klanten per dag. De keuken was bescheiden: erwtensoep en volkorenbrood stonden prominent op het menu. Maar het was spotgoedkoop, een aspect dat tot uitdrukking kwam in de naam van het etablissement. Het Penny Restaurant was een plek voor de onderdrukten en niet‑zo‑penneloze om een hapje te eten.

Het etablissement was niet zonder precedent… Doorgaan met lezen (5 minuten lezen)