Tijdens de Eerste Golfoorlog leerde Saddam Hussein’s Iraakse leger het op de harde manier. Het Amerikaanse leger, beroemd omdat het minder paarden en bajonetten heeft dan vroeger, koos ervoor de oorlog niet te voeren zoals Saddam had gehoopt. Maar wist je welke militaire strategie Hussein toepaste tijdens de Golfoorlog?

Tijdens de Golfoorlog bouwde Saddam Hussein een verdedigingslijn van loopgraven en tunnels om de coalitie te betrekken bij loopgravenoorlog vergelijkbaar met de Eerste Wereldoorlog. In plaats daarvan stormden de Amerikaanse troepen de Iraakse loopgraven binnen met aangepaste bulldozers, waarbij velen levend werden begraven.

Koeweit binnenvallen

In augustus 1990 viel Irak Koeweit binnen en omverwierp het onvoorbereide land in 12 uur. President George H.W. Bush startte Operatie Desert Shield als reactie op de invasie. Het Amerikaanse leger begon troepen te verzamelen in het gebied voor het geval Irak weigerde Koeweit te verlaten. Tegen november 1990 had de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties Irak tot 15 januari 1991 de tijd gegeven om zich terug te trekken.

Maar Saddam was niet van plan daar te blijven zitten en zich te laten afpakken. Hij stuurde naar schatting 100.000 tot 300.000 troepen om de Amerikanen en hun coalitiepartners in Koeweit te begroeten. De deadline van 15 januari was verstreken, en de Moeder van alle Slagen was begonnen.

Operatie Desert Shield werd op 17 januari 1991 Operatie Desert Storm. Voordat de grondoorlog begon, voerde de door de VS geleide coalitie een luchtcampagne in de stijl van Noach’s Ark uit gedurende 40 dagen en 40 nachten. Coalitietroepen vorderden richting Koeweit. Toen ontdekten ze dat de Irakezen zich hadden ingegraven.

De eerste verdedigingslijn van Irak was de Saddam-lijn, een reeks loopgraven (sommige gevuld met olie om te ontsteken), zandwalletjes, loopgraafwerken, anti-tank greppels, prikkeldraad en mijnenvelden. Dit was alles wat de bondgenoten van de coalitie tegenhield om Koeweit binnen te gaan. De aanval op de bevrijding van Koeweit begon om 4 uur ’s ochtends. De Saddam-lijn van loopgraven was de eerste stop onderweg, om 10 uur lokale tijd. De bondgenoten hadden de Saddam-lijn gepasseerd en bevonden zich om 6:45 uur diep in Koeweitse grondgebied. (Bron: Militair) 

Hoe effectief was de bulldozer-tactiek?

Niets wat ze in de Eerste Wereldoorlog hadden, was de sleutel tot hun succes; er waren geen bajonetten, loopgraafvegers of chemische oorlogsvoering. In plaats daarvan gebruikte de 1e Infanteriedivisie van de Verenigde Staten mijnenveegploegen gemonteerd op tanks naast gevechtsgraafmachines, wat bekend werd als de bulldozer-aanval.

In plaats van de loopgraven man voor man te zuiveren, ploegen de Amerikanen door de Irakezen met gevechtsgraafmachines, waarbij sommige verdedigers levend werden begraven terwijl ze tevergeefs probeerden de bulldozers neer te schieten.

Omdat ze allemaal in gepantserde voertuigen zaten en de Iraakse grondtroepen geen tegenmaatregel hadden, leden de Amerikanen geen slachtoffers tijdens de aanval. Terwijl de Irakezen zagen hoe hun kameraden levend begraven werden, begonnen ze in groten getale zich over te geven.

In slechts enkele uren werden 70 mijl aan loopgraven overgeploegd. Van de 8.000 verdedigers hebben ongeveer 2.000 zich overgegeven. Het is onbekend hoeveel Iraakse soldaten er tijdens de aanval begraven zijn. (Bron: Military) 

Afbeelding van WeAreMighty