Hitler, het meest prominente gezicht van antisemitisme, had een zwak plekje in zijn hart voor een specifieke Jood. Wie was deze Jood, en hoe verdiende hij Hitlers bescherming?

Dr. Eduard Bloch was de arts van de jonge Adolf Hitler en zijn moeder. Dr. Bloch behandelde Hitlers moeder toen zij aan kanker overleed, tegen gereduceerde tarieven. Hij ontving speciale bescherming van Hitler.

Wie was Eduard Bloch?

Eduard Bloch werd geboren op 30 januari 1872 in Hluboká nad Vltavou, district České Budějovice, Zuid-Boheems Gewest, Tsjechië. Hij was de zoon van de Jood Veit Bloch en Franziska Bloch. Dr. Bloch studeerde geneeskunde in Praag en diende als medisch officier in het Oostenrijkse leger. (Bron: Spartacus Educational)

Hij opende een eigen praktijk in Linz toen hij in 1901 het leger verliet en verwierf al snel een reputatie als een goede en meelevende arts. Bloch aarzelde niet om zijn patiënten thuis te bezoeken.

In de zevenendertig jaar dat hij in Linz, Oostenrijk, praktiseerde, kreeg hij de bijnaam Armoedige Dokter, waarbij hij patiënten naar hun financiële situatie factureerde en vaak geen betaling ontving. (Bron: NCBI)

Bloch werd al snel de arts van Alois Schicklgruber, zijn eerste vrouw en twee dochters, en vervolgens van Alois’ tweede vrouw Klara en hun twee kinderen, waarvan één al snel de Führer van Duitsland werd. Bloch’ eerste ontmoeting met Adolf Hitler was toen hij de jonge Hitler in 1904 behandelde.

Hitler lag in het ziekenhuis en men dacht dat hij een longziekte had. Bloch ontdekte al snel dat het een verkoudheid en tonsillitis was. Het was ook bekend dat de dokter de Hitlers niets in rekening bracht omdat hij op de hoogte was van hun slechte financiële situatie.

In 1907 bezocht Klara Bloch in zijn praktijk en klaagde over borstpijn. In haar gebruikelijke rustige en vredige stem uitte Klara grote pijn die haar ’s nachts wakker hield. Al snel werd ontdekt dat Klara een uitgebreide tumor in haar borst had.

Ze onderging datzelfde jaar een mastectomie; echter, de operatie en de daaropvolgende behandeling waren onsuccesvol. Klara Hitler overleed op 21 december van datzelfde jaar.

Bloch sloot zich opnieuw aan bij het leger tijdens de Eerste Wereldoorlog. Hij werd de belangrijkste militaire arts in het ziekenhuis in Linz. Zijn vrouw sloot zich bij hem aan en werkte als vrijwillig Rode Kruis-verpleegkundige in hetzelfde ziekenhuis. Daarna werd hij medisch adviseur nadat de oorlog was geëindigd.

Bloch zette zijn medische praktijk voort totdat hij naar de VS migreerde om zich bij zijn dochter in de Bronx, New York, te voegen. Hij kon na zijn migratie zijn vakgebied niet meer uitoefenen omdat de VS zijn medische graad niet erkende. Toch schreef Dr. Bloch in 1941 een artikel in Collier’s Weekly met de titel Mijn Patiënt, Hitler. Het artikel veroorzaakte destijds controverse, aangezien de Tweede Wereldoorlog begon.

Dr. Bloch overleed op 1 juni 1945 aan maagkanker. Bloch stierf precies een maand nadat Hitler zelfmoord pleegde in zijn bunker in Berlijn. (Bron: LBV)

Edeljude

Nadat Klara in 1907 stierf, gingen Hitler en Dr. Bloch uit elkaar, maar talrijke verslagen toonden Hitlers diepe dankbaarheid jegens de dokter. Hitler verhuisde naar Wenen en begon een carrière als professioneel schilder. Van tijd tot tijd stuurde hij Bloch ansichtkaarten die hij zelf schilderde, vaak met de woorden Ewigdankbaar of een vergelijkbare uitdrukking. (Bron: LBV)

Al snel daarna voelden Bloch en zijn familie de gevolgen van het groeiende antisemitisme in de regio. Het verslechterde in 1933 toen de nazi's aan de macht kwamen. In 1938 vond de Anschluss plaats, waarbij Oostenrijk werd geannexeerd als onderdeel van Duitsland. De Joodse gemeenschap voelde al snel fysieke en juridische vervolging.

Maar slechts een jaar eerder, toen Hitler delegaten uit Oostenrijk ontving, vroeg hij of Dr. Bloch nog leefde en of hij nog geneeskunde beoefende. Hitler verklaarde dat Dr. Bloch een edele Jood of Edeljude was. Hitler merkte op dat als alle Joden zo waren als Dr. Bloch, er geen Joodse kwestie zou bestaan. (Bron: NCBI)

De familie Bloch kreeg speciale privileges. Zij waren de enige Joden die hun paspoorten en hun geld mochten behouden. De Gestapo kreeg het bevel de familie Bloch niet te verstoren, wat destijds zeer ongebruikelijk was, hoewel de familie Bloch onderdak bood aan ontheemde Joden.
Hitlers dankbaarheid jegens Dr. Bloch kwam tot uiting toen Bloch, via Hitlers zus, vroeg of ze hun huis tegen marktwaarde mochten verkopen en mochten emigreren. Ze mochten zonder problemen verhuizen, en het hele proces werd begeleid door Martin Bormann. (Bron: LBV)