De jongen wiens exorcisme de inspiratie was voor “The Exorcist” groeide op tot NASA‑ingenieur. Hij leverde een bijdrage aan de Apollo‑missie in de jaren zestig.

William Friedkin’s horrorfilm uit 1973 The Exorcist is een klassieker. De film vertelt het verhaal van een jong meisje dat bezeten is door een demonische kracht. Het is een van de meest succesvolle horrorfilms aller tijden, en critici prezen het als een werkelijk angstaanjagende filmervaring. Maar wist je wat er met de jongen die de film inspireerde, is gebeurd? 

De jongen wiens exorcisme “The Exorcist” inspireerde, groeide op tot NASA‑ingenieur. In de jaren zestig hielp zijn werk bij de Apollo-missie.

Roland Doe, de inspiratie voor Exorcist

Ronald Hunkeler, die later pseudoniem wordt aangeduid als Roland Doe of Robbie Mannheim, was depressief door het verlies van zijn geliefde tante Harriet. Harriet was een spiritist die hem had laten zien hoe hij een Ouija-bord kon gebruiken.

Ronald Hunkeler begon begin januari 1949, kort nadat Harriet was overleden, vreemde ervaringen te hebben. Hij hoorde krassende geluiden uit de vloeren en muren van zijn kamer komen. Water druppelde onverklaarbaar uit leidingen en muren. Het meest verontrustende was dat zijn matras plotseling bewoog.

Ontzet zocht Ronald’s familie de raad van elke expert die ze konden vinden. Artsen, psychiaters en hun lokale lutherse predikant konden de familie niet helpen. De predikant adviseerde de familie om hulp te zoeken bij de jezuïeten.

Hughes bond de jongen vast aan het matras en begon zijn recitaties voor de exorcisme. Maar hij moest stoppen toen Ronald de priester over de schouders sloeg met een stuk matrasveer, waardoor de exorcisme onvoltooid bleef.

Enkele dagen later ontwikkelde de jongen rode krassen. Een van de krassen vormde het woord LOUIS, wat Ronald’s moeder liet weten dat de familie naar St. Louis moest reizen, waar de Hunkelers familieleden hadden, om een manier te vinden hun zoon te redden. (Bron: The Guardian)

Twee priesters tot de redding

Tijdens Ronald’s worstelingen ging een nicht van de familie naar de St. Louis University. Zij bracht de Hunkelers in contact met pater Walter H. Halloran en de reverend William Bowdern. Na overleg met de president van de universiteit stemden deze twee jezuïeten toe een exorcisme uit te voeren op de jonge Ronald met de hulp van verschillende assistenten.

Begin maart 1949 verzamelden de mannen zich in de woning aan Roanoke Drive. De exorcisten zagen krassen op het lichaam van de jongen en het matras hevig bewegen. Dit waren dezelfde gebeurtenissen in Maryland nadat de eerste exorcisme was mislukt.

Een pitchfork‑vormig patroon van rode lijnen kronkelde van de dij van de jongen tot aan zijn enkel. Meer dan een maand lang gebeurde dit elke nacht. Toen er een rood X op Ronalds borst verscheen, gingen de priesters ervan uit dat tien demonen hem bezaten.

De twee priesters gaven niet op en vervolgden de exorcisme nacht na nacht. Het exorcisme bereikte een ongezond nieuw niveau op de avond van 20 maart.

Die avond baden de aanwezige priesters tot St. Michael om Satan uit Ronalds lichaam te verdrijven. Ze schreeuwden tegen Satan en dreigden hem met een strijd om Ronalds ziel. Zeven minuten later kwam Ronald uit zijn trance en riep, Hij is weg. De jongen beschreef een visioen waarin St. Michael Satan versloeg op een uitgestrekt slagveld.

Volgens Bowdern en Halloran stopten de vreemde gebeurtenissen en het gedrag daarna. En, ondanks het vertellen van het waargebeurde verhaal van The Exorcist, leefde Ronald Hunkeler daarna een volkomen alledaags leven. (Bron: The Guardian)

Afbeelding van Allthatsintersting