F. Scott Fitzgerald was een Amerikaanse schrijver die vooral bekend is van The Great Gatsby. Ondanks het succes van zijn werken en de gerespecteerde reputatie die nu om hem heen hangt, werd Fitzgerald niet altijd bestempeld als een groot schrijver. Critici bestempelden hem als een onverantwoordelijke schrijver vanwege zijn alcoholische en playboy‑tendensen; gedurende het grootste deel van zijn leven was zijn enige stabiele inkomstenbron de korte verhalen die hij voor tijdschriften produceerde.
Fitzgerald zag zichzelf als een mislukking vanwege het commerciële falen van zijn werken, zelfs tot aan zijn dood. Pas jaren na zijn dood kreeg The Great Gatsby, zijn beroemdste werk, een reputatie als een van de grootste Amerikaanse romans.
Het vroege leven van F. Scott Fitzgerald
Geboren op 24 september 1896 in St. Paul, Minnesota, kwam Francis Scott Fitzgerald ter wereld als zoon van Edward Fitzgerald en Mollie McQuillan’s. F. Scott Fitzgerald toonde al in zijn kindertijd veel potentieel op literaire gebied; op dertienjarige leeftijd schreef hij een detectiveverhaal dat in de schoolkrant van St. Paul Academy verscheen.
Voordat hij eind jaren 1910 Princeton betrad, was Fitzgerald student aan de Newman School. Tijdens zijn tijd in Princeton negeerde Fitzgerald zijn opleiding ten gunste van zijn literaire bezigheden; hij schreef voor zowel de Princeton Tiger als het Nassau Literary Magazine. Omdat hij door zijn verwaarlozing van de studie niet kon afstuderen, schreef hij zich in bij het leger.
Na zijn ontslag in 1919 ging Fitzgerald officieel een schrijverscarrière nastreven. In deze periode herschreef hij zijn werk, This Side of Paradise, en werd hij bijdrager aan massaal verspreide tijdschriften. The Saturday Evening Post werd Fitzgerald’s belangrijkste inkomstenbron, waarbij veel van zijn korte verhalen, zoals The Offshore Pirate en Bernice Bobs Her Hair, de belangstelling van het publiek trokken.
Geaccepteerd door redacteur Maxwell Perkins in september 1919, maakte de uitgave van This Side of Paradise in 1920 Fitzgerald beroemd. En hoewel Fitzgerald een leven nastreefde waarin hij een gerespecteerde reputatie zou verwerven met zijn literaire werken, belemmerde zijn playboy‑gedrag anderen om hem serieus te nemen. (Bron: University of South Carolina)
De latere jaren van Fitzgerald
In het begin van de jaren 1920 verhuisde Fitzgerald met zijn gezin naar Great Neck, en tegen 1923 schreef hij korte verhalen om zijn schulden te overleven, waarna hij al snel langzaam aan alcoholisme bezweek. En hoewel hij nuchter schreef, begonnen veel literaire critici aan zijn vak te twijfelen en bestempelden hem als een onverantwoordelijke schrijver.
In 1924 begon Fitzgerald met het schrijven van The Great Gatsby in Parijs, dat hij in 1925 in Rome reviseerde. Na de publicatie kreeg het lage verkoopcijfers ondanks de behoorlijke inkomsten uit de toneel‑ en filmrechten. Niet lang daarna verhuisde Fitzgerald naar Hollywood, dat hij twee keer bezocht voor een onsuccesvolle carrière als scenarioschrijver.
Fitzgerald’s hoogste vergoeding van $4,000 voor een van zijn verhalen in The Saturday Evening Post was niet genoeg om zijn door rijkdom gedreven ambitie te vervullen, aangezien zijn romans nog steeds weinig opbrachten. Fitzgerald en zijn vrouw besteedden meer geld dan ze ontvingen.
In het midden tot het einde van de jaren 1930 raakte Fitzgerald verstrikt in een leven van alcohol, ziekte en schulden, waardoor hij niet in staat was commercieel succesvolle literaire werken te schrijven. Fitzgerald’s onvermogen om te sparen bleef hardnekkig, zelfs met zijn contract bij Metro‑Goldwyn‑Mayer dat hem een wekelijks $1,000 opleverde. Uiteindelijk betaalde hij het grootste deel van zijn schulden af. (Bron: University of South Carolina)
Fitzgerald overleed in december 1940 aan een hartaanval, overtuigd dat hij een mislukking was vanwege het gebrek aan commercieel succes van zijn werken. Pas jaren later, in de jaren zestig en zeventig, kreeg Fitzgerald erkenning voor The Great Gatsby als een van de grootste Amerikaanse romans. (Bron: Biography)





