We kunnen met zekerheid zeggen dat veel mensen niet tevreden zijn met hun baan. Meestal zouden ze niet eens een seconde nadenken over het blijven doen van een saaie baan, maar zou er een baan bestaan die zo saai is dat je je werkgever er voor zou aanklagen?

Frédéric Desnard, een Franse manager die werkt voor een internationaal parfumbedrijf, kreeg €40.000 toegekend door de Franse rechtbanken omdat hij te verveeld was van zijn werk. Ondanks een goed salaris kreeg hij er een zenuwinzinking van.

Het verhaal van Frédéric Desnard

Interparfums is een parfumbedrijf gevestigd in Frankrijk. Het bedrijf ontwikkelt, produceert en distribueert prestigieuze parfums en cosmetica voor bekende merken zoals Abercrombie & Fitch, Anna Sui, Coach, DKNY, Dunhill, Ferragamo, GUESS en Hollister, om er maar een paar te noemen. Het bedrijf bezit momenteel Lanvin‑geuren en het merk Rochas. (Bron: Interparfums Inc.)

In december 2006 trad Frédéric Desnard toe tot het geurbedrijf als manager. Volgens voormalige collega's was Desnard een voorbeeldige werknemer. Hij toonde toewijding aan zijn werk bij het gerenommeerde geurbedrijf.

Maar in 2009 merkte Desnard dat zijn werklast begon te verminderen. Taken die hij normaal deed, werden van hem afgenomen. Dit verslechterde drie jaar later toen Interparfums een grote opdracht verloor. Het bedrijf begon werknemers te ontslaan. Gelukkig kon Desnard zijn baan bij Interparfums behouden.

Naarmate de jaren verstreken, raakte de Franse manager al snel moe van zijn baan. Het was niet de overvloed aan werk die hem uitgeputte, maar het tegenovergestelde. Hij kreeg geen zinvolle taken toegewezen. Desnard beweerde dat hij alleen nog maar triviale taken kreeg, zoals het inkopen van kantoormateriaal, het repareren van een stoomgenerator, het herconfigureren van een tablet en het uitvoeren van boodschappen voor de voorzitter.

Desnard beschreef zijn werkdag als 20 tot 40 minuten, waarin zijn officiële taken zijn voltooid. En daarna had hij niets meer te doen. Ondanks een jaarsalaris van €80.000 voelde hij zich erg vermoeid door zijn werkbelasting van niets. Hij voelde zich ook schuldig en beschaamd omdat hij dat bedrag verdiende zonder iets te doen.

Bovendien voelde Desnard zich onzichtbaar binnen het bedrijf, alsof niemand gaf om hoe laat hij kwam. Desnard’s advocaat, Montasser Charni, verklaarde dat hij moreel vernietigd was, en dat zich fysiek uitte.

Desnard was letterlijk zo verveeld dat het hem gek maakte. Praktisch het tegenovergestelde van een burn‑out. Dit zorgde ervoor dat hij een epileptische aanval kreeg tijdens het autorijden. De aanval leidde tot een ongeluk, waardoor Desnard enkele dagen in coma raakte. (Bron: NDTV)

Desnard’s juridische zaak

In september 2014 werd Desnard van zijn functie ontslagen nadat hij zeven maanden ziekteverlof had gehad. De Franse manager vond dat zijn ontslag onrechtvaardig was, aangezien hij een ongeluk had gehad en op ziekteverlof was geplaatst. (Bron: Staffing Industry)

Hij klaagde vervolgens bij een arbeidsrelatie-tribunaal en stelde dat zijn baan hem veranderde in een professionele zombie. Charni beweerde voor de rechtbank dat Desnard professioneel gedood werd door verveling.

Interparfums-advocaat Jean-Philippe Benissan beweerde voor de rechtbank dat Desnard nooit heeft geprobeerd het management te benaderen om zijn situatie te bespreken. Benissan stelde ook dat hij de arbodienst niet had gewaarschuwd. De advocaat specificeerde bovendien dat Desnard door de jaren heen consequent een schoon gezondheidscertificaat heeft ontvangen.

Benissan wees ook in de rechtbank erop dat het mogelijk Desnard’s strategie is om van zijn situatie te profiteren, omdat Desnard in het verleden een andere zaak bij het arbeidsrelatie-tribunaal tegen Interparfums had aangespannen, waarin hij stelde dat hij te zwaar werd belast.

Volgens Charni wilde Desnard echter niet naar het management van het bedrijf stappen, simpelweg omdat hij dankbaar was dat hij nog steeds in dienst was, ondanks dat veel van zijn collega's werden ontslagen. Charni beweerde bovendien dat bore out een vorm van intimidatie op de werkvloer was, waar de Parijse Hof van Beroep het mee eens was. De Franse rechtbank kende Desnard € 40.000 toe vanwege dit. (Bron: NDTV)