Het wisselstroomsysteem was cruciaal bij de ontwikkeling van elektriciteit als een gemakkelijk beschikbare energiebron omdat het mogelijk maakte elektriciteit economisch en efficiënt over lange afstanden te transporteren. Maar weet je wat Galileo Ferraris aan de industrie heeft bijgedragen?

Galileo Ferraris vond de inductiemotor en driefasige energiesystemen uit, acht maanden vóór Tesla. Mikhail Dolivo‑Dobrovolsky, de uitvinder van de moderne inductiemotor of de eekhoornkooi en driefasige energiesystemen, gaf Ferraris de eer als zijn inspiratie.

Galileo Ferraris en de inductiemotor

Galileo Ferraris was een Italiaanse natuurkundige en elektrotechnisch ingenieur die het wisselstroom‑energiesysteem pionierde en de inductiemotor uitvond. Veel kranten verklaarden zijn werk aan inductiemotoren en energietransmissiesystemen tot een van de grootste uitvindingen aller tijden. Hij schreef een uitgebreide monografie over de experimentele resultaten verkregen met open‑circuit transformatoren ontworpen door energietechnici Lucien Gaulard en John Dixon Gibbs. (Bron: Alchetron) 

Galileo Ferraris en de wisselstroommotor

Ferraris presenteerde zijn bevindingen aan de Koninklijke Academie van Wetenschappen in Turijn op 11 maart 1888. Twee maanden later verkreeg Nikola Tesla het Amerikaanse patent 381.968, een aanvraag ingediend op 12 oktober 1887. Serienummer 252.132. Deze alternatoren werkten door systemen van wisselstromen te genereren die in fase met aanzienlijke hoeveelheden verschoven waren en vertrouwden op een roterend magnetisch veld om te functioneren. De resulterende bron van polyfasische stroom werd snel geaccepteerd.

De uitvinding van de polyfasische alternator en de vermogentransformator is cruciaal in de geschiedenis van de elektrificatie. Deze uitvindingen maakten het mogelijk om energie economisch over lange afstanden via draden te transporteren. Polyfasische stroom maakte waterkracht mogelijk via hydro‑elektrische opwekkingsinstallaties in grote dammen op afgelegen locaties, waarbij de mechanische energie van vallend water werd omgezet in elektriciteit, die vervolgens aan een elektrische motor kon worden geleverd op elke locatie waar mechanisch werk nodig was. Deze aanpasbaarheid stimuleerde de uitbreiding van stroomtransmissienetwerken op elk continent. (Bron: Alchetron) 

Galileo Ferraris en het leven van elektriciteit

Ferraris begon in 1889 te werken bij de Italiaanse Industriële Instelling, een school voor elektrotechniek. De eerste school van dit type in Italië werd later opgenomen in het Politecnico di Torino. Ferraris trad in 1896 toe tot de Italiaanse Elektrotechnische Vereniging en werd de eerste nationale voorzitter van de organisatie’s.

De onderzoekinteresses van Galileo Ferraris waren niet beperkt tot elektriciteit. Hij onderzocht ook de fundamentele eigenschappen van dioptrische instrumenten en creëerde basisrepresentaties van de theorie en de toepassingen ervan. Zijn werk omvat een grondige beschrijving van geometrische dioptriek voor niet‑gekentreerde systemen. Hij bood meer generaliteit dan eerder werd gezien in de behandeling van telescopische systemen, met minder nadruk op toepassingen.

De verkregen resultaten worden toegepast op optische instrumenten in de tweede hoofdsectie. De vergroting, het gezichtsveld en de helderheid van het instrument werden allemaal zorgvuldig overwogen. De verlichting van het gebied dat wordt aangeduid als de auteur van de kegelopeningshoek, de punt van de eerste hoofdpunten van de lens, en de basis gevormd door de delen van het object in zicht, zal hetzelfde zijn. Het oog wordt niet behandeld. (Bron: Alchetron) 

Eerbetonen aan Galileo Ferraris

De stad Turijn erkende Ferraris' bijdragen aan de wetenschap. Een algemene commissie stelde voor om een permanent monument ter herdenking van zijn wetenschappelijke en industriële prestaties toe te voegen aan het Koninklijk Industrieel Museum van Turijn. Bovendien werd er een avenue naar Ferraris vernoemd.

(Bron: Alchetron) 

Afbeelding van Alchetron