Japanse cultuur is fascinerend, vooral hun discipline en hun ongeëvenaarde ethiek. Ondanks verlies of vernedering is bekend dat ze eervol blijven en zich gedragen met het hoogste respect. Maar wist je het verhaal over een Japanse generaal in de Tweede Wereldoorlog die vond dat zijn straf onvoldoende was?

Generaal Hitoshi Imamura werd veroordeeld tot 10 jaar gevangenisstraf voor het niet onder controle houden van zijn troepen terwijl ze oorlogsmisdaden begingen tegen Australische troepen. Hij vond dat zijn straf te kort was, dus herbouwde hij zijn cel in zijn achtertuin.

Wie was Hitoshi Imamura?

Hitoshi Imamura werd geboren op 28 juni 1886. Hij was een inwoner van de stad Sendai in de prefectuur Miyagi. De vader van Imamura was rechter. Hij studeerde af aan de Keizerlijke Japanse Legeracademie in 1907, en later aan het Leger Oorlogskolleg in 1915.

In twee jaar werd Imamura bevorderd tot kapitein en in 1918 naar Engeland gestuurd als militair attaché. In april 1927 werd hij militair attaché in Brits‑Indië. Twee jaar later werd hij bevorderd tot kolonel en bekleedde verschillende stafposities in de Operatiesectie van het Algemeen Staf van het Keizerlijk Japans Leger.

In 1932 werd Imamura gestuurd om het IJA 57e Infanterieregiment te bevelen in Shanghai, China. Na zijn terugkeer naar Japan werd hij commandant van de Narashino Legerschool en in 1935 opnieuw bevorderd tot brigadecommandant. In slechts drie jaar werd hij opnieuw bevorderd tot de rang van luitenant‑generaal en, in twee jaar, tot een van de machtigste posten in het Japanse leger, de plaatsvervangend inspecteur‑generaal van militaire training.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd Imamura benoemd tot commandant van het 16e Leger, wiens opdracht was om Nederlands‑Indië binnen te vallen. Het volgende jaar nam hij het commando over van het 8e Gebiedleger, verantwoordelijk voor de 17e en 18e legers. Imamura veroverde met succes Rabaul, New Britain, en in 1943 werd hij bevorderd tot volwaardige generaal.

Generaal Imamura veroverde Java met succes, waar Indonesiërs hem en zijn troepen verwelkomden. Zijn verblijf en mandaat op Java kregen sterke kritiek van anderen in het leger. Zij beweerden dat Imamura’s beleid te mild was volgens de normen van het Japanse leger. (Bron: Academic)

Imamura’s milde beleid omvatte het toestaan van herbenoemingen van Indonesische functionarissen, het heropenen van de scholen, en het werken aan de onmiddellijke wederopbouw en heroprichting van de Indonesische economie. Imamura’s aanpak won veel Indonesiërs, waaronder Sukarno, de Indonesische leider.

In 1945 werd Imamura gedwongen zich over te geven aan Australische troepen, waarmee de Japanse bezetting van Rabaul en de zuidelijke Stille‑eilanden eindigde. (Bron: Cornell)

Het Proces Na de Oorlog

Aan het einde van de Tweede Wereldoorlog werden Imamura en zijn troepen in Rabaul vastgehouden door het Australische leger. Imamura en zijn leger werden beschuldigd van oorlogsmisdaden, waaronder het executeren van geallieerde krijgsgevangenen. Imamura en zijn troepen zouden worden berecht door een militair tribunaal.

Imamura, die de vervolging van zijn troepen wilde versnellen, schreef een brief aan de Australische commandant in Rabaul, waarin hij vroeg om zijn proces te bespoedigen en snel te vervolgen. Hij werd beschuldigd van het niet nakomen van zijn plicht en het niet kunnen beheersen van de leden van zijn commando, waardoor zij brute wreedheden begingen.
Imamura werd veroordeeld en kreeg een gevangenisstraf van tien jaar. Hij zat zijn straf uit in de Sugamo-gevangenis in Tokio en werd in 1954 vrijgelaten. David Van Reybrouck, de auteur van het boek Revolusi, meldde dat Imamura vond dat zijn straf te licht was voor de misdaad die hij had begaan. Om zijn berouw voort te zetten, liet hij een replica van zijn cel in zijn tuin bouwen, waar hij de rest van zijn leven doorbracht. (Bron: Academic)