De tragedie op 11 september 2001 verwoestte vele Amerikanen in het hele land en zelfs de wereld. Talrijke mensen hebben hun leven verloren in deze ramp. Maar wist je dat het niet de eerste grote ramp was die ze tegenkwamen?

Het branden en zinken van de stoomboot General Slocum in 1904 werd beschouwd als de ergste ramp in New York vóór 9/11. Negenhonderdvijftigvijf passagiers stierven, en er werd gemeld dat de reddingsvesten aan boord ijzeren gewichten in plaats van kurken hadden.

De PS General Slocum

De PS General Slocum was een zijwiel-passagiersstoomboot gebouwd in Brooklyn, New York, in 1891. Het enorme schip werd aangedreven door een ééncilinder, oppervlaktecondensende verticale balkstoommachine gebouwd door W. & A. Fletcher Company uit Hoboken, New Jersey.

Aan boord waren twee ketels die de stoom leverden om de enorme zijwielen te laten draaien. Elk zijwiel had een diameter van 31 voet en 26 peddels, waardoor ze een topsnelheid van 16 knopen kon bereiken.

Het schip was gebouwd van wit eikenhout en gele den. Het was 250 voet lang en had drie dekken: het hoofddek, het promenade-dek en het orkaan-dek. Het had drie waterdichte compartimenten en 250 elektrische lampen. Het schip had een wettelijke capaciteit van 2.500 passagiers.

Het schip was vernoemd naar de burgeroorloggeneraal en New Yorkse congreslid Henry Warner Slocum. Het behoorde toe aan de Knickerbocker Steamboat Company en voer in het gebied van New York City als excursieschepen gedurende dertien jaar. (Bron: Owlapps)

Incidenten van het Verdoemde Schip

De PS General Slocum ondervond verschillende ongevallen vóór de dodelijke ramp van 1904. Vier maanden na haar eerste reis kwam het schip vast te liggen in Rockaway, waar sleepboten nodig waren om haar los te trekken.

In 1984, het schip botste tegen een zandbank terwijl het vanuit Rockaway naar huis voer met 4.700 passagiers. De Slocum raakte de zandbank met voldoende kracht om de elektrische generator ernstig te beschadigen. Een maand later liep het opnieuw vast op Coney Island tijdens een storm. Zijn passagiers moesten naar een ander schip worden overgeplaatst.

In hetzelfde jaar botste General Slocum met de sleepboot R. T. Sayre in de East River, waardoor aanzienlijke schade aan het roer ontstond. In 1898 ondervond het een tweede botsing met Amelia nabij Battery Park.

In 1901 werd General Slocum bestormd door ongeveer 900 dronken anarchisten. De passagiers begonnen vervolgens een rellen aan boord en probeerden het schip te kapen. De bemanning vocht terug, en de kapitein legde Slocum aan bij een politiedok.

In 1902 liep het schip opnieuw vast, waardoor 400 passagiers een nachtlang gestrande waren. (Bron: Owlapps)

De ramp van 1904 

Op 15 juni 1904 werd de General Slocum gecharterd door de St. Mark’s Evangelische Lutherse Kerk uit de Little Germany wijk van Manhattan. Het was een jaarlijkse reis van de groep, die de reis al 17 opeenvolgende jaren had gemaakt.

Het schip zou de East River opvaren en vervolgens oostwaarts over Long Island naar Locust Grove, een picknickplaats in Eatons Neck, gaan. Er werd geschat dat er ongeveer 1.358 passagiers en 30 bemanningsleden aan boord waren tijdens deze reis.

De ramp begon toen er brand ontstond in de voorste kajuit, bekend als de Lampkamer, vermoedelijk veroorzaakt door een weggegooide sigaret. Stro, olieachtige doeken voedden het vuur, en lampolie werd in de kamer gevonden. Binnen enkele minuten begonnen er branden op verschillende delen van het schip. Toen de kapitein het vuur ontdekte, gaf hij de piloot opdracht om het schip met volle snelheid op North Brother Island aan te stranden.

De ramp eiste ongeveer 955 levens en had voorkomen kunnen worden als de eigenaren van het schip inspanningen hadden geleverd om de veiligheidsuitrusting te onderhouden. Het was bekend dat de brandslang die als blusmiddel zou worden gebruikt, gemaakt was van goedkoop, niet‑geïsoleerd linnen, en dat de koppeling ervan vastzat op de staandpijp, de pijp die water voor de slang zou leveren.

Toen de bemanningsleden geen rubberen slang aan de linnen slang konden bevestigen, gaven ze het blussen van het vuur op omdat er geen water beschikbaar was. Er waren ook meldingen dat de bemanning dat jaar nooit een brandoefening had gehouden en dat de reddingsboten vastgebonden en ontoegankelijk waren.

Andere meldingen beweren dat de reddingsvesten de passagiers niet deden drijven, maar hen juist deden zinken. Bij onderzoek bleek dat de leverancier van kurkmaterialen voor de reddingsvesten 8 oz ijzeren staven in het kurk had geplaatst om te voldoen aan de minimale kurkeisen. (Bron: Owlapps)