Toen George Carlin zijn ‘Zeven woorden die je nooit op televisie mag zeggen’‑segment maakte, had de FCC nog niet de wettelijke bevoegdheid om vuile woorden van de openbare omroep te verbieden. Dat ongecensureerde fragment, uitgezonden door een radiostation in New York, zorgde ervoor dat die bevoegdheid later werd verkregen.

Zeven vuile woorden

Een poster in een WBAI-uitzending booth die radiomakers waarschuwt tegen het gebruik van de woorden

De zeven vuile woorden zijn zeven Engelstalige scheldwoorden die de Amerikaanse komiek George Carlin voor het eerst opsomde in zijn monoloog uit 1972 “Seven Words You Can Never Say on Television”. De woorden, in de volgorde die Carlin noemde, zijn “shit”, “piss”, “fuck”, “cunt”, “cocksucker”, “motherfucker” en “tits”.

Destijds werden de woorden als zeer ongepast en ongeschikt beschouwd voor uitzending op de openbare ether in de Verenigde Staten, zowel radio als televisie. Daarom werden ze vermeden in geschreven materiaal en werden ze in de zeldzame gevallen waarin ze werden gebruikt, geblopt gecensureerd. Uitzendnormen verschillen in verschillende delen van de wereld, toen en nu, enz… Doorgaan met lezen (8 minuten)