Giraffen zijn hoge Afrikaanse hoefdieren die tot het geslacht Giraffa behoren. Het is het hoogste levende landdier ter wereld en het grootste herkauwer. Men dacht vroeger dat giraffen één soort waren, Giraffa camelopardalis, met negen ondersoorten. Maar wist je dat deze dieren kunnen communiceren door infrarode geluiden uit te zenden?
Vanwege hun lange nekken werd vaak aangenomen dat giraffen stil waren. Onderzoekers ontdekten vervolgens dat giraffen een diep “zoemend” geluid produceren met een frequentie van 92 hertz, na 8 jaar lang ongeveer 1000 uur aan audio te hebben geanalyseerd.
De basisanatomie en het uiterlijk van een giraffe
Giraffen zijn minstens 4,3 tot 5,7 meter hoog wanneer ze volgroeid zijn, waarbij mannetjes hoger zijn dan vrouwtjes. Het gemiddelde gewicht van een volwassen mannetje is 1.192 kg, terwijl het gemiddelde gewicht van een volwassen vrouwtje 828 kg is. Ondanks hun lange nek en poten is het lichaam van dit wezen relatief kort. De huid is meestal grijs of bruinachtig en kan tot 20 millimeter dik worden. De staart is 80 tot 100 centimeter lang en eindigt in een lange, donkere pluk haar die dient als insectenwerend middel.
De vacht wordt gekenmerkt door donkere vlekken of patronen die oranje, kastanjebruin, bruin of bijna zwart kunnen zijn, gescheiden door licht haar dat meestal wit of crèmekleurig is. Mannetjesgiraffen worden ouder en donkerder. Er wordt beweerd dat het vachtpatroon dient als camouflage in de licht- en schaduwpatronen van savannebossen.
Ze zijn zelfs van enkele meters afstand moeilijk te zien wanneer ze tussen bomen en struiken staan. Volwassen giraffen daarentegen bewegen zich om een beter zicht op een naderende roofdier te krijgen, waarbij ze vertrouwen op hun grootte en vermogen om zich te verdedigen in plaats van camouflage, wat belangrijker kan zijn voor kalveren.
Elke giraffe heeft een kenmerkend vachtpatroon. Sommige vachtpatroonkenmerken worden door kalveren van hun moeders geërfd, en variatie in sommige vlekkenkenmerken is gekoppeld aan neonatale overleving. De huid onder de vlekken kan fungeren als thermoregulatie‑vensters door de aanwezigheid van complexe bloedvatenstelsels en grote zweetklieren. (Bron: Britannica)
Op welke andere manieren kunnen giraffen communiceren?
Giraffen communiceren ook via hun ogen en door andere giraffen in de kudde aan te raken. Giraffen, zoals elke bezoeker van de dierentuin je zal vertellen, kunnen een breed scala aan emoties overbrengen via hun grote bruine ogen. Giraffen in het wild kunnen bijvoorbeeld langdurige blikken gebruiken om roofdieren te waarschuwen jonge kalveren te vermijden of om andere kuddeleden te waarschuwen voor gevaar.
Hoewel ze dicht op elkaar leven, hebben giraffen zelden interactie met elkaar. Hoewel ze enkele kenmerken delen met olifantenkuddes, missen ze de hechte band die olifantenfamilies hebben. Giraffen daarentegen raken alleen af en toe in contact. Moedergiraffen kunnen hun kalveren knuffelen en strelen om genegenheid te tonen of om het kalf te leren waar voedsel te vinden is of gevaar te vermijden.
Giraffen raken ook elkaar aan in een ritueel dat necking wordt genoemd, een vorm van sparren tussen mannelijke giraffen. Het doel is dat één giraffe dominantie over de ander aantoont. De twee giraffen staan met hun poten wijd uit elkaar, waarbij ze hun nekken omwikkelen of wrijven. Soms kan de dominante dans serieuzer en ruwer worden. Soms lijken de twee mannelijke giraffen hun interesse te verliezen en lopen ze gewoon weg.
(Bron: Sciencing)
