De bombardementen van Japan hebben een grote litteken in de geschiedenis van de mensheid achtergelaten. Het verwoestte miljoenen levens en veranderde de loop van Japan's toekomst in een oogwenk. Terwijl de VS de daad uitvoerden, wist je dat hun bondgenoot, Groot-Brittannië, er ook een hand in had?
Er bestond een bestaand verdrag over nucleair onderzoek en het uiteindelijke gebruik ervan tijdens gevechten tijdens de Tweede Wereldoorlog. De VS moesten de toestemming van Groot-Brittannië hebben voordat ze Hiroshima en Nagasaki verwoestten.
Bombardement van Hiroshima en Nagasaki
Tijdens de Tweede Wereldoorlog had de VS al een geheim programma, The Manhattan Project, in werking. Het was een van de best bewaarde geheimen van de regering en was verantwoordelijk voor het creëren van Little Boy en Fat Man, de atoombommen die later zouden worden gebruikt. (Bron: Fantastic Facts)
In 1945 lanceerde de VS het Target Committee, de bijeenkomst waarin ze strategisch de Japanse steden selecteerden die ze zouden aanvallen. Een van de leden was generaal Leslie Groves, het hoofd van het Manhattan Project.
Het comité kwam overeen dat de doelen belangrijke stedelijke centra moesten zijn met een omtrek van minstens 3 mijl en een hoge strategische waarde. Onder die criteria stonden Hiroshima en Nagasaki op de lijst. (Bron: Fantastic Facts)
De bijeenkomst kwam tot een einde, en op 6 augustus 1945 vloog een Amerikaanse B-29 bommenwerper genaamd Enola Gay over Hiroshima. Hij liet de atoombom over de stad vallen, waarmee de eerste ooit ingezet nucleaire bom ter wereld werd gedropt. De explosie doodde ongeveer 80.000 mensen, en nog enkele duizenden zouden later sterven door stralingsblootstelling.
Het bombardement op Hiroshima werd drie dagen later gevolgd door dat op Nagasaki. Het dodental steeg tot meer dan 40.000. Dit leidde tot de onvoorwaardelijke capitulatie van de Japanse keizer Hirohito, die op 15 augustus 1945 via de radio werd uitgezonden, met verwijzing naar de verwoestende kracht van de nieuwe en meest wrede bom. (Bron: Fantastic Facts)
De Quebec-overeenkomst
De verwoesting van de bombardementen werd altijd toegeschreven aan de Amerikaanse strijdkrachten, maar we wisten niet dat Groot-Brittannië er ook een hand in had. Tegelijkertijd met het Manhattan Project ontwikkelde het Britse geheime Tube Alloys Project (TA) ook zijn atoombom. (Bron: Manhattan Project Voices)
Na het ontdekken van de inspanningen van elke natie om kernwapens te creëren, kwamen de Amerikanen en de Britten tot een wederzijds begrip, waarbij de Quebec‑overeenkomst werd gevormd. De overeenkomst stelde voorwaarden vast dat beide naties hun ontwikkelingen met elkaar moesten coördineren. Winston Churchill en Franklin Roosevelt ondertekenden de overeenkomst op 19 augustus 1943, slechts twee jaar voordat de Tweede Wereldoorlog eindigde.
Het Britse project leverde al zijn onderzoek en documentatie aan de Amerikaanse regering over. Ze zouden alle kopieën van alle voortgangsrapporten betreffende de ontwikkeling van kernwapens ontvangen, aangezien het TA‑project werd geïntegreerd in het Manhattan‑project.
De overeenkomst bevatte een sectie met de titel Artikel van de overeenkomst die samenwerking regelt tussen de autoriteiten van de VS en het VK met betrekking tot Tube Alloys. De leiders stemden ermee in dat ze de ontwikkelde wapens nooit tegen elkaar zouden gebruiken. Ze zullen ze niet tegen derden inzetten zonder wederzijdse toestemming en zullen geen informatie erover aan derden communiceren, behalve via onderling akkoord.
Met deze bepaling in het achterhoofd moest de VS toestemming van de Britten vragen voordat ze de aanvallen op Hiroshima en Nagasaki lanceerden, wat hen werd verleend. (Bron: Military History)
