Harriet Tubman was beroemd om haar werk als conductrice voor de Underground Railroad en haar consequente standpunt tegen afschaffing. Maar wist je dat ze ook een thuis voor oudere Afro‑Amerikanen begon?

Harriet Tubman startte de “Harriet Tubman Home for the Elderly” in 1908, een bejaardentehuis bedoeld voor behoeftige en oudere Afro‑Amerikanen. Ze wilde ervoor zorgen dat haar zorgwerk ook na haar leven zou voortbestaan. Ze werd in 1911 toegelaten tot het huis en bleef daar tot haar dood in 1913. 

Wie is Harriet Tubman?

Harriet Tubman heette oorspronkelijk Araminta Ross. Ze werd geboren op 19 maart 1822. Haar ouders, Harriet Green en Ben Ross, waren tot slaaf gemaakt. Haar moeder behoorde toe aan Mary Pattison Brodess, terwijl Ben in het bezit was van Anthony Thompson. Later trouwde Thompson, die een grote plantage runde, met Brodess.

Al als kind werd Tubman geslagen en gestraft door verschillende meesters. Ze kreeg zelfs een traumatisch hoofdletsel toen een boze meester een zwaar metalen gewicht naar een andere tot slaaf gemaakte persoon gooide, maar per ongeluk haar hoofd raakte. Deze verwonding had langdurige gevolgen; ze kreeg duizeligheid, pijn en hypersomnie. Na dit incident begon ze levendige dromen en vreemde visioenen van God te ervaren. Dit leidde er uiteindelijk toe dat ze vroom religieus werd, naast haar methodistische opvoeding.

In 1984 ontsnapte Tubman vanuit Philadelphia om naar Maryland terug te keren. Haar bedoeling was haar familie te redden, maar daarna begon ze langzaam groep voor groep te bevrijden. Ze bracht haar verwanten en tientallen tot slaaf gemaakte mensen naar de vrijheid. Ze reisden in het holst van de nacht in uiterste geheimhouding. Tubman werd Moses genoemd en verloor nooit een enkele passagier.

Na de goedkeuring van de Fugitive Slave Act van 1850 leidde Tubman meer mensen verder naar het noorden, naar Canada. Ze hielp zelfs de pas bevrijde slaven werk te vinden.

Toen de Burgeroorlog begon, begon Tubman te werken voor het Unieleger. Ze begon als kok en kreeg uiteindelijk training als verpleegster. Later, na verloop van tijd, werd ze een gewapende verkenner en spion. Ze was de eerste vrouw die een gewapende expeditie leidde in de oorlog, en ze leidde de aanval op de Combahee Ferry die meer dan 700 tot slaaf gemaakte mensen bevrijdde. Underground Railroad National Historical Park. Het leven van Tubman wordt herdacht op de Salem Chapel National Historic Site in Ontario, Canada. (Bron: Parks Canada)

Opening van het Harriet Tubman Huis voor Ouderen

Na de oorlog ging Tubman met pensioen en keerde ze terug naar het familiehuis op het landgoed dat ze in 1859 in Auburn, New York, had gekocht. In dit huis zorgde ze voor haar ouder wordende ouders terwijl ze actief deelnam aan de vrouwenkiesrechtbeweging tot ze door ziekte bezweek. Tubman werd uiteindelijk in 1911 opgenomen in het Harriet Tubman Huis voor Ouderen, waar ze de rest van haar dagen doorbracht.

Het uiteindelijke doel van Tubman was ervoor te zorgen dat haar werk en erfenis voortleefden na haar leven. Daarom richtte ze het Harriet Tubman Huis voor Ouderen op voor oudere Afro‑Amerikanen. Ze werd uiteindelijk een icoon van moed en vrijheid.

Vandaag is het gebied omgevormd tot een nationaal park ter ere van Harriet Tubman, samen met andere gebieden zoals het Harriet Tubman Underground Railroad National Historical Park. Het leven van Tubman wordt herdacht op de Salem Chapel National Historic Site in Ontario, Canada. (Bron: Parks Canada)