Heinrich Müller, het hoofd van de Gestapo tijdens de Tweede Wereldoorlog, werd nooit gevonden. Hij is een van de hooggeplaatste vermiste nazi's.

Tijdens het Nazi-tijdperk was Heinrich Müller een hooggeplaatst Duits Schutzstaffel (SS) en politiefunctionaris. Hij was het hoofd van de Gestapo, de geheime staatspolitie van nazi-Duitsland’s, gedurende het grootste deel van de Tweede Wereldoorlog in Europa. Maar wist je dat ze Muller nooit hebben gevonden?

Heinrich Muller, de leider van de Gestapo tijdens de Tweede Wereldoorlog, is nooit gevonden. Er zijn talrijke tegenstrijdige verhalen over zijn dood of overleving, en hij is een van de hooggeplaatste vermiste nazi’s.

De Vliegende Politieagent

Heinrich Müller was de zoon van arme katholieke ouders en werd geboren op 28 april 1900. Na het afronden van de middelbare school begon hij aan een driejarige leerlingschap als vliegtuigmonteur. Hij werkte in een Beierse vliegtuigfabriek voordat hij op 17-jarige leeftijd zich bij het Duitse leger aanmeldde. Hij was piloot in het Duitse Keizerlijke leger tijdens de Eerste Wereldoorlog. Hij ontving de EK I en II als erkenning voor zijn oorlogsprestaties, het Eisernes Kreuz of de Iron Cross. Na de nederlaag van Duitsland in 1919 verliet hij het leger.

Müller vond in december 1919 werk bij het politiebureau in München. Hij werd in 1929 aangesteld als Polizeisekretär en in 1933 als Kriminalinspektor. Hij besteedde een aanzienlijk deel van zijn politieloopbaan aan het verzamelen van inlichtingen over de Duitse Communistische Partij (KPD). Müller stond bekend als anti‑communist, en het leek erop dat hij tijdens zijn werk vaak de wet overtrad. Het negeren van de wet zou later geen probleem vormen. 

Vanaf het moment dat Hitler aan de macht kwam, werden allerlei maatregelen genomen om ervoor te zorgen dat politie‑ en veiligheidsfunctionarissen niet gebonden waren aan enige wet die bedoeld was om gearresteerde personen te beschermen tijdens hun werk. (Bron: Sporen van Oorlog)

Overgaan naar Nazi

Müller mocht zich tijdens de Weimarrepubliek niet aansluiten bij de NSDAP of een soortgelijke organisatie vanwege zijn werk voor de politie. Müller, in tegenstelling tot veel van zijn latere collega's, was geen fanatieke Nazi, noch behoorde hij tot een politieke of ideologische organisatie. Müller, als anti‑communist, zou geen bezwaar hebben gehad tegen Hitler’s nieuwe kabinet, dat op 30 januari 1933 werd gevormd. Müller zette zijn werk voort bij de politie van München. Toen Reinhard Heydrich het jaar daarop werd aangesteld als hoofd van de Beierse politie, werd hij een van zijn naaste medewerkers.

Müller werd al snel bekend onder de nazi's vanwege zijn professionaliteit als politieagent, en Heinrich Himmler merkte zijn fanatieke toewijding aan plicht en discipline op. Müller werd in 1935 aangesteld als supervisor van de Kriminalpolizei. Ondertussen trad Müller in april 1934 toe tot de S.S. als SS-Untersturmführer en werd op 4 juni 1934 bevorderd tot SS-Obersturmführer. Hij werd ook toegewezen aan de inlichtingendienst van de S.S., de Sicherheitsdienst (SD). De basis voor een succesvolle carrière in het Derde Rijk was gelegd.

Toen Himmler Heydrich in april 1934 benoemde tot chef van de Gestapo, stelde hij Müller aan als hoofd van Sectie II, die verantwoordelijk was voor het opsporen van potentiële vijanden van het Derde Rijk, waaronder Joden. Op 30 januari 1937 werd hij binnen de S.S. bevorderd tot SS-Standartenführer. In juni werd hij benoemd tot managementadviseur van de Kriminalpolizei, naast zijn functie als afdelingshoofd van de Gestapo. Müller bekleedde een steeds belangrijkere positie binnen de politie. Müller nam voor het eerst in 1938 deel aan een historisch evenement, de Reichskristallnacht. (Bron: Traces of War) 

Afbeelding van History