Er zijn zoveel redenen waarom uitsterven plaatsvindt. Dit kan veroorzaakt worden door natuurrampen, evolutionaire veranderingen, of zelfs overexploitatie. Maar er zijn gevallen waarin bepaalde soorten ogenschijnlijk terugkeren. 

De Aldabra rail, een niet‑vliegend vogeltje, werd uitgeroeid samen met alle terrestrische dieren die ooit op Aldabra leefden. Een enorme vloed overspoelde een deel van de eilandengroep, waardoor het het grootste koraalatol van de wereld werd.

Wat is er met de Aldabra rail gebeurd?

De Aldabra rail, een ondersoort van de Dryolimnas cuvieri of de witgorgelrail, is inheems in de zuidwestelijke regio van de Indische Oceaan.

Ongeveer 136.000 jaar geleden werd het Aldabra‑atol ondergedompeld in de Indische Oceaan. Dit doodde in wezen al het terrestrische leven. Dit omvatte de Aldabra rail. (Bron: Smithsonian Magazine)

Julian Hume, een paleontoloog en de auteur van de studie over de niet‑vliegende vogel, zei “Aldabra ging onder de zee en alles was weg, er was een bijna volledige omwenteling in de fauna. Alles – ging uit. Toch leeft de Aldabra rail nog steeds vandaag, er moet iets gebeurd zijn zodat hij terugkeerde.”

Hoe keerde de uitgestorven vogel terug en evolueerde?

Er bestaat een term genaamd iteratieve evolutie. Het is een zeldzaam proces waarbij herhaalde evolutie plaatsvindt tussen parallelle structuren met dezelfde voorouder.

In een studie gepubliceerd in het Zoological Journal of the Linnean Society kon een groep wetenschappers het fenomeen voor het eerst identificeren bij deze rails. Er wordt gezegd dat het een van de meest significante gevallen is.

David Martill, een co‑auteur van de studie, zei, “We kennen geen ander voorbeeld bij rails, of bij vogels in het algemeen, dat dit fenomeen zo duidelijk aantoont.”

Toen de getijden zakten en Aldabra weer opdook, evolueerde de rail uit de uitsterving. (Bron: CNN)

Is dit ooit eerder gebeurd?

Toen de rail terugkeerde naar Aldabra, was het niet de eerste keer dat een soort binnen deze lijn opstond uit de uitsterving.

De oudersoorten van de rail die inheems zijn in Madagaskar en vaak een bevolkingsboom ervaren. Deze vogels migreerden vanwege overbevolking. Degenen die naar het noorden of zuiden vlogen, eindigden door te verdrinken in de Indische Oceaan. Terwijl diegenen die naar het westen reisden, in Afrika terechtkwamen en werden bejaagd door andere dieren. Maar diegenen die naar het oosten reisden, eindigden op eilanden zoals Aldabra, Mauritius en Réunion. (Bron: CNN)

Was de Aldabra rail altijd niet‑vliegend?

De Aldabra rail was niet altijd niet‑vliegend. Het was eigenlijk een trekvogel voordat het op Aldabra landde. Uiteindelijk verloor het zijn vermogen om te vliegen omdat er een tekort aan roofdieren was, en het niet nodig was. Dit is hetzelfde geval als de Dodo van Mauritius.

Aangezien de Aldabra rail niet meer kon vliegen, kon hij niet aan de vloed ontsnappen. In tegenstelling tot de Dodo dook de witgorgelrail echter weer op en begon opnieuw naar verschillende eilanden te migreren.

Volgens David Martill, “Alleen op Aldabra, dat het oudste paleontologische archief heeft van alle oceanische eilanden in de Indische Oceaanregio, is fossiel bewijs beschikbaar dat de effecten van veranderende zeespiegels op uitstervings‑ en recolonisatie‑gebeurtenissen aantoont. De omstandigheden op Aldabra waren zodanig, het belangrijkste was de afwezigheid van terrestrische roofdieren en concurrerende zoogdieren, dat een rail onafhankelijk van elke gelegenheid niet‑vliegend kon evolueren.” (Bron: CNN)