De Spanjaarden koloniseerden de Filipijnen gedurende meer dan drie eeuwen. Toen er nederzettingen werden gesticht, werden stenen gebouwen opgericht. Naast de duidelijke invloed op het architectonisch ontwerp, welke constructietechnologie werd toegepast?
De enorme kerkgebouwen die tijdens de Spaanse koloniale periode werden gebouwd, gebruikten eiwitten om de sterkte van het gebouw te versterken. Recepten voor Filipijnse desserts gebruiken veel eierdooiers vanwege het overschot dat ze uit de bouw kregen.
Wanneer koloniseerden de Spanjaarden de Filipijnen?
De Spaanse koloniale periode duurde van 1565 tot 1898. Het begon allemaal nadat Ferdinand Magellaan in de Filipijnen landde tijdens zijn expeditie om de wereld rond te zeilen. Helaas werd de Portugese ontdekkingsreiziger gedood door Lapu-Lapu tijdens de Slag bij Mactan.
Ruy Lopez de Villalobos arriveerde in 1543, en aangezien Koning Filips II destijds de regerende monarch was, werd de eilandengroep naar hem genoemd; Las Islas Filipinas. (Bron: Essays over de Filippijnse geschiedenis)
Het kostte even om het vertrouwen van de inboorlingen te winnen, maar de Spanjaarden konden de staten één dorp tegelijk overnemen. Elke stad werd gemoderniseerd en omgevormd tot gemeenten met een centraal plein en kerken. Terwijl de Spanjaarden druk bezig waren met het creëren van nederzettingen, begonnen ze ook de inboorlingen tot het katholieke geloof te bekeren.
Er wordt gezegd dat, naast de Filippijnse Revolutie, Spanje al overwoog de eilanden te verlaten omdat ze hun economie uitputten. Ze dachten zelfs aan het ruilen ervan voor een ander gebied. (Bron: de Filipijnen onder Spaanse koloniale heerschappij)
Kerken gemaakt met eiwitten
De Heilige Rozenkranskerk in Angeles City, Pampanga, is een van de vele kerken die met eiwitten zijn gebouwd. Het gebouw dateert uit 1877 en staat nog steeds overeind ondanks talrijke tyfoons en rampen.
Lokale kerken werden gebouwd met eiwitten. Zo hebben ze tyfoons en vulkaanuitbarstingen overleefd. Voedsel zit hier in de funderingen.
April Evangelista
Wat is er met al die eierdooiers gebeurd? Natuurlijk was er een overschot aan eierdooiers tijdens de bouw, en het zou een complete verspilling zijn om ze weg te gooien. In plaats daarvan werden de Filippijnen creatief en gebruikten ze ze om unieke desserts te ontwikkelen. (Bron: Atlas Obscura)
Hoe evolueerden de desserts?
In de pre‑Hispanic periode gaven de Filippijnen de voorkeur aan zoete verse vruchten als dessert. Ze bereidden verse bananen, kokossen, mango’s en andere tropische vruchten. Tegen de tijd dat de Spanjaarden kwamen en nederzettingen creëerden, begonnen desserts een wending te nemen. Mensen werden creatief en ontwikkelden recepten. Met het overschot aan eierdooiers maakten de Filippijnen unieke koekjes, taarten en flans.
Het uitgebreide gebruik van eiwit en eierschalen bracht de vindingrijkheid voort van de Filipijnse vrouwen die al deze eierdooiers in de rivier zagen worden gegooid. Er werden recepten gemaakt om de eierdooiers te gebruiken, zoals pan de San Nicolas, yema, tocino del cielo, leche flan, gebak, en tortas.
Pia Lim‑Castillio
In de 19e eeuw, toen beton werd uitgevonden, werd eiwitgebonden constructietechnologie een ding van het verleden. Maar de eierdesserts bleven en zijn tot op de dag van vandaag nog steeds een basisvoedsel. (Bron: Atlas Obscura)
