Hoewel het ouderschap zeker een hele nieuwe sprong heeft gemaakt rond de eeuwwisseling. Er zijn enkele nogal onorthodoxe manieren waarop oude mensen eenvoudige problemen zoals babywoedeaanvallen aanpakten.
Oude Egyptenaren kalmeerden huilende baby's door hen opium te geven. Deze methode was zelfs populair tijdens het Victoriaanse tijdperk. Maar omdat het zuigelingen in een staat van narcotisme bracht, stierven ze vaak van de honger.
Wat is Opium?
Opium wordt geclassificeerd als een depressivum. Dit betekent dat het de mogelijkheid heeft om de signalen die van en naar je hersenen en lichaam reizen te vertragen. Opium komt van de Papaver somniferum en werd aanvankelijk gebruikt voor medicinale doeleinden.
Historici konden bewijs verzamelen waaruit blijkt dat de Soemeriërs tot de eerste mensen behoorden die de plant cultiveerden en de essentie ervan extraheren. Hoewel er aanwijzingen zijn dat opium al werd gebruikt vóór de Soemerische cultuur.
Opiumpapaverzakjes bevatten een melkachtige substantie genaamd latex. Latex bevat chemicaliën zoals codeïne en morfine. Wanneer latex wordt gedroogd, gekookt en opnieuw gedroogd – ontstaat er opium. (Bron: Alcohol and Drug Foundation)
Opium: De arme kinderverzorger
Op basis van de gevonden Ebers-papyrus hadden oude Egyptenaren een eigenaardige manier om met lawaaierige zuigelingen om te gaan. Ze gaven hen een druppel opium om hun stemming te kalmeren. Het was zo effectief dat mensen uit het Victoriaanse tijdperk dit toepasten.
Maar naarmate het populairder werd, kwamen de gevaren van deze methode aan het licht. Laten we terugkijken en ontdekken waarom men dacht dat opium nog steeds veilig was om te gebruiken.
Naast het kalmeren van prikkelbare baby's werd opium gebruikt om ernstige hoest, pijntjes en kwalen te genezen. Het werd verpakt als Mrs. Winslow’s Soothing Syrup. De siroop bevat morfine, een afgeleide van opium. Destijds waren er minstens tien merken van deze oplossingen die op de markt werden gebracht voor kinderen en zuigelingen. Enkele merknamen zijn Atkinson’s Royal Infants’ Perseravtive, Street Infant’s Quietness en de meest populaire van alle kinderopiaten; Godfrey’s Cordial. Deze merken bevatten opium, water en een reeks specerijen. (Bron: Science Museum)
Stopten ze met het gebruik van opium?
Medische professionals in de oude tijden waren ervan overtuigd dat opium de belangrijkste oorzaak van kindersterfte was. Het kwam het meest voor bij arbeiders- en arme gezinnen. De uitdrukking Poor Child’s Nurse kwam voort uit het feit dat opium hongerige baby's kon laten stoppen met huilen.
In die tijd werd opium vrijelijk aan zuigelingen en oudere kinderen gegeven, aangezien het werd verkocht met etiketten en aanbevolen doseringen. Sommige apothekers uit die tijd gaven toe dat ze wekelijks meerdere gallons van de stille siroop verkochten.
Toen artsen ontdekten dat opium de baby's in een staat van narcisme hield, konden ze de stijging van de zuigelingensterfte koppelen aan het middel. Dit werd ook bewezen toen lijfeigenaren concludeerden dat de meest voorkomende doodsoorzaak honger was. (Bron: Science Museum)
Het duurde even voordat het medicijn werd stopgezet. Een van de problemen was het feit dat artsen het nog steeds voorschreven. Niet omdat ze dachten dat het acceptabel was om te gebruiken, maar omdat ze zich niet bewust waren van de nadelige effecten. (Bron: Smithsonian Magazine)
