Olifanten staan bekend als de grootste landdieren op de planeet. Er zijn drie levende soorten olifanten: de Afrikaanse savanneolifant, de Afrikaanse bosolifant en de Aziatische olifant. Ze onderscheiden zich door een lange slurf, slagtanden, grote oorvleugels, massieve poten en een ruwe maar gevoelige huid. Maar wist je hoe olifanten over het algemeen reageren op de dood?

Afrikaanse olifanten begraven dode of slapende mensen of helpen hen zelfs wanneer ze gewond zijn. Een vrouw viel in slaap onder een boom en werd wakker om een olifant boven haar te zien staan, die haar zachtjes aanraakte. Toen er meer olifanten arriveerden, begroeven ze haar onder takken. De volgende ochtend werd ze ongeschonden ontdekt.

Hoe begrijpen olifanten de dood?

De meeste moderne ethologen beschouwen olifanten als een van de intelligentste dieren op de planeet. Een olifantenbrein weegt iets meer dan 5 kg, meer dan elk ander landdier, en hoewel de grootste walvissen een lichaamsmassa hebben die twintig keer zo groot is als die van een typische olifant, weegt een walvisbrein nauwelijks twee keer zoveel als dat van een olifant.

Olifanten hebben ongeveer 257 miljard neuronen. Wat betreft algemene connectiviteit en functionele gebieden, lijken olifantenhersenen op die van mensen en vele andere zoogdieren, met enkele opvallende structurele verschillen. De cortex van de olifant bevat ongeveer een derde van het aantal neuronen van een menselijk brein, ondanks dat aanvankelijk werd geschat dat het evenveel neuronen had als een menselijk brein.

Ze kunnen een breed scala aan gedragingen vertonen, zoals die geassocieerd met rouw, leren, nabootsing, spel, altruïsme, gereedschapsgebruik, compassie, samenwerking, zelfbewustzijn, geheugen en communicatie. Bovendien suggereren bewijzen dat olifanten wijzen begrijpen: het vermogen om een object non‑verbaal te communiceren door een vinger of equivalent uit te steken. In dit opzicht wordt gedacht dat ze gelijk staan aan cetaceeën en primaten.

Sommige onderzoekers beweren dat het afschieten van olifanten moreel verkeerd is vanwege beweringen over hoge intelligentie en sterke familiebanden. De olifant werd door Aristoteles beschreven als het dier dat alle anderen overtreft in verstand en geest.

(Bron: National Geographic)

Het doodsritueel van de olifant

Olifanten hebben mensen al eeuwenlang beïnvloed, en mensen hebben veel tijd besteed aan het observeren en bestuderen van deze zachte reuzen, inclusief de rituelen die ze uitvoeren.

Olifanten leven in hechte sociale groepen en kunnen tot wel 70 jaar oud worden, waarbij ze sterke banden en herinneringen samen vormen. Wanneer een van de kuddeolifanten sterft, rouwt de hele kudde. Een familie zal altijd stoppen om de botten of het karkas van een andere olifant te onderzoeken als ze die zien. Naast rouw kunnen ook andere emoties zoals ontkenning en medeleven worden gezien bij een olifantenbegrafenis.

De olifanten raken de botten meestal aan en tillen ze voorzichtig op met hun slurf terwijl ze zeer stil blijven, en soms bedekken ze het lichaam met bladeren en gras. Ze kunnen zelfs dagen of weken bij het lichaam blijven als de olifant tot hun kudde behoorde.
Het vermogen van de olifant om complexe emoties en rouw te ervaren is echt uniek onder wilde dieren, en ze vertonen een ongelooflijk zelfbewustzijn van hun bestaan, waardoor ze zowel herkenbaar als intrigerend zijn. (Bron: Journeys Discovering Africa)