Van ijshockey wordt aangenomen dat het is geëvolueerd uit eenvoudige stok‑en‑balspellen die in de 18e eeuw werden gespeeld. Het is een van de sporten die deel uitmaken van de Olympische Winterspelen en wordt bestuurd door de International Ice Hockey Federation. Hoewel er veel rollen in het spel zijn, wist je dat enforcers niet officieel deel uitmaken van het spel?

Ijshockey‑enforcers zijn een onofficiële rol in het ijshockey waarvan de taak is om vuile of gewelddadige tegenstanderacties af te schrikken door met meer geweld te reageren.

Wat Doen Enforcers?

De primaire taak van een enforcer is om te reageren op en de tegenstander af te schrikken van vuile spelletjes. Wanneer een tegenstander een van hun teamgenoten fysiek aanvalt of illegale tactieken gebruikt, zal de enforcer meestal de handschoenen uittrekken en vechten met de dader of de enforcer van het andere team.

Enforcers worden doorgaans ingezet om de kleinere en vaardigere spelers van hun team te beschermen tegen gewelddadig gedrag. Aan de andere kant hoeft een enforcer niet per se te reageren door een tegenstander te bevechten, maar kan hij wraak zoeken door een harde bodycheck uit te delen of een illegale overtreding zoals een crosscheck of slash toe te passen.

Aan de andere kant hoeft een enforcer niet per se te reageren door een tegenstander te bevechten, maar kan hij wraak zoeken door een harde bodycheck uit te delen of een illegale overtreding zoals een crosscheck of slash toe te passen. (Bron: BS Hockey) 

Wat is er met de Enforcers gebeurd?

Voorheen had bijna elke National Hockey League (NHL) en andere Noord‑Amerikaanse professionele competitie hooguit één enforcer in het team.

Echter, sinds de NHL een salariscap invoerde in het seizoen 2005/06, zijn enforcers steeds schaarser geworden in de competitie. De belangrijkste reden is dat clubs liever investeren in meer vaardige spelers. Niet alle enforcers missen andere hockeyvaardigheden; sommige van de beste “tough guys” uit het verleden van de NHL hadden bovendien een sterk scorend vermogen.

Spelers met ten minste één seizoen van 20 doelpunten in de competitie zijn onder andere Dave Tiger Williams, Chris Simon, Terry O’Reilly, Chris Nilan, Dave Schultz, Dale Hunter, John Ferguson en Bob Probert.

Deze spelers hadden een dubbele rol in hun teams omdat ze als enforcers werden beschouwd vanwege hun vechtvaardigheid, maar ook tot de topscorers van hun team behoorden. Het verschil tussen deze spelers en veel andere enforcers was hun hoeveelheid ijsminuten per wedstrijd en hun primaire rol in het team was het creëren van aanvalskansen.

In feite scoorde O’Reilly in 1977/78 90 punten voor de Boston Bruins, waarmee hij de eerste speler in de NHL‑geschiedenis werd die in de top‑10 van de scorers eindigde terwijl hij minstens 200 strafminuten had geserveerd. (Bron: BS Hockey) 

Wie waren de vroege handhavers in de ijshockeygeschiedenis?

De speelstijl van NHL‑hockey in de jaren ’70 en ’80 was heel anders dan nu. Er waren door de jaren heen verschillende veranderingen. Het was een veel fysiekere wedstrijd, waarbij veel teams meerdere handhavers inzetten. Gevechten en vechtpartijen die de bank leegveegden waren gebruikelijk, en teams zoals de Boston Bruins werden Big Bad Bruins genoemd, terwijl de Philadelphia Flyers The Broad Street Bullies werden genoemd. (Bron: BS Hockey) 

Afbeelding van Medium