Timur, ook bekend als Amir Timur of Tamerlane en later als Timur Gurkin, was een Turko-Mongoolse veroveraar en de grondlegger van het Timuridische Rijk in Perzië en Centraal‑Azië. Hij was ook de eerste heerser van de Timuridische dynastie. Maar wist je waarom Timur het bloedbad van meer dan 100.000 inwoners van Isfahan beval?

Isfahan gaf zich onmiddellijk over aan Timur, de Turko‑Mongoolse veroveraar, en werd met genade behandeld. De stad vermoordde vervolgens Timur’s belastinginner en zijn soldaten. Als vergelding beval Timur het bloedbad van meer dan 100.000 stadsbewoners en liet hij tientallen stapels van hun hoofden oprichten.

Timur, de Veroveraar Timur

Amir Timur werd geboren op 9 april 1336 in Kesh, een stad ongeveer 50 mijl ten zuiden van Samarkand. Timur beweerde af te stammen van Tumbinai Setsen, een voorouder in de mannelijke lijn die hij met Genghis Khan deelde via zijn vader, een minder belangrijke leider van de Barlas‑stam.

Timur wordt beschreven als lang en krachtig, met een groot hoofd en een breed voorhoofd. Zijn huid was roodachtig en bleek, en hij droeg een volle baard.

Timur raakte gewond door pijlen terwijl hij in zijn twintiger jaren schapen stal, waardoor hij de rest van zijn leven kreupel in zijn rechterbeen en stijf in zijn rechterarm bleef, volgens biograaf Sharaf ad‑Din. Als gevolg hiervan is zijn Perzische naam Timur‑i lang of Temur de Kreupel.

Zijn kreupelheid leek hem niet te vertragen, en op 35‑jarige leeftijd had hij controle over alle gebieden die tot het erfgoed van Chagatai’s behoorden. Hij maakte van Samarkand zijn hoofdstad nadat hij in Balkh tot soeverein werd uitgeroepen.

Timur leerde nooit lezen of schrijven, maar hij sprak twee of drie talen, waaronder Turks en Perzisch, en liet historische boeken aan hem voorlezen tijdens het avondeten.

Hij wordt beschreven als een intelligent man die van kunst houdt, met name architectuur en tuinieren. Hij speelde graag schaken en bedacht een complexer spel dat twee keer zoveel stukken gebruikt op een bord van 110 velden. Dit spel staat nu bekend als Tamerlane Chess. (Bron: The Silk Road) 

Timur’s Rijk

Timur erfde een regelsysteem dat hij toepaste op nomadische en gevestigde bevolkingen. Timur hechtte veel meer waarde aan de controle en het gebruik van gevestigde bevolkingen dan Genghis Khan.

Timur begon vroeg in zijn carrière de bijnaam Sahib Qiran te gebruiken, die hij symboliseerde met drie cirkels die een driehoek vormen. De term, afgeleid van de astrologie, betekent Heer van de Gelukkige Conjunctie. Dit weerspiegelde Timur’s verlangen om niet alleen leiders, nomaden en gevestigde bevolkingen in evenwicht te brengen, maar ze ook te integreren in een dynamisch institutioneel systeem. (Bron: The Silk Road) 

Timur’s Militaire Vaardigheid

Het leger van Timur won de grote Slag bij Kanduzcha op 18 juni 1391, en op 28 juli 1402 leidde Timur zijn mannen naar de overwinning tegen het Ottomaanse leger in Ankara. Het leger van Timur was verdeeld in tumen, militaire eenheden van elk 10.000 man.

Het leger stond niet alleen bekend om zijn wreedheid en geweld, maar ook om zijn diversiteit. Het omvatte soldaten uit Timur’s thuisland evenals nieuw veroverde gebieden en werd door tijdgenoten beschreven als een enorme mengelmoes van verschillende mensen; nomadische groepen en gevestigde bevolkingen; moslims en christenen, Moghuls en Anatoliërs, en diverse etniciteiten zoals Turken, Arabieren, Tadzjieken, Georgiërs, Perzen en Indiërs. De Barlas en Jalayir waren twee van Timur’s meest loyale stammen. (Bron: The Silk Road) 

Afbeelding van Uzbekistan