Herinner je je wereld’s allereerste nucleaire rampen? De Canadese regering zocht de hulp van nucleaire experts uit de Verenigde Staten. Maar wist je hoe Jimmy Carter erbij betrokken was?

In Ottawa, Canada, vond de allereerste kernreactor‑smelting plaats op 12 december 1952. De ramp werd voorkomen door een team onder leiding van toenmalige luitenant Jimmy Carter, die de beschadigde reactor binnenging om deze te repareren.

Wie is Jimmy Carter?

James Earl Carter Jr. werd geboren op 1 oktober 1924 in Plains, Georgia. Carter volgde Georgia Southwestern College en het Georgia Institute of Technology voordat hij in 1946 afstudeerde aan de US Naval Academy. Hij begon een zevenjarige loopbaan in de Amerikaanse marine en diende vijf jaar op een onderzeeër.

Terwijl hij zich voorbereidde om technisch officier te worden voor de Seawolf in 1953, overleed zijn vader. Hierdoor nam Carter ontslag van zijn commissie en keerde hij terug naar Georgia om de pindasoog van de familie te beheren.

Carter’s politieke carrière begon terwijl hij diende in de lokale onderwijsraad. Vervolgens won hij in 1962 een zetel in de Georgia State Senate als Democraat en werd in 1964 herkozen. Hij slaagde er in 1966 niet in om gouverneur te worden, maar won in 1970 door een segregatie‑politiek te volgen. Aan het einde van zijn termijn als gouverneur in 1974 kondigde Carter zijn kandidatuur aan voor het presidentschap namens de Democratische partij. Ondanks het ontbreken van een nationale politieke basis, slaagde hij erin om door te breken en won in 1977 de presidentsverkiezingen, waarna hij de 39e president van de Verenigde Staten werd. (Bron: Britannica)

De eerste nucleaire smelting

De bewering is dat de eerste nucleaire reactor‑smelting ter wereld, die 69 jaar geleden plaatsvond, werd gestopt door het team onder leiding van voormalig US‑president Jimmy Carter toen hij slechts 28 jaar oud was en voor de Amerikaanse marine werkte. Maar is dit waar?

Volgens de Historical Society of Ottawa daalde Carter heroïsch af naar de reactor als onderdeel van de missie en redde Ottawa. Mensen deelden het artikel op Twitter en herinnerden zich hoe zeer Carter een Amerikaanse held was.

De Chalk River NRX kernreactor begon een smelting te ondergaan, waardoor duizenden gallons radioactief water de kern overstroomden en aanzienlijke schade veroorzaakten. Naast het probleem zelf maakten de exploitanten van de faciliteit slechte beslissingen bij het omgaan met de situatie. Dit leidde tot een kernsplijtingskettingreactie die de energie liet stijgen.

Een defect in het NRX‑uitschakelstangmechanisme, gecombineerd met menselijke fouten, veroorzaakte een tijdelijk verlies van controle over de reactorvermogen, waardoor het uiteindelijk opliep tot tussen de 60 en 90 MW. Deze energielast zou normaal geen probleem zijn geweest, maar verschillende experimentele brandstofstaven die op dat moment onvoldoende koeling kregen voor een hoge vermogenswerking, barstten en smolten.

Canada Deuterium Uranium (CANDU) reactor

Canada besloot de Verenigde Staten om hulp te vragen. Destijds was Carter een opgeleide nucleair ingenieur die onder admiraal Hyman Rickover, het hoofd van het nucleaire programma van de Amerikaanse marine, aan boord van de Seawolf‑onderzeeër had gewerkt.

Als onderdeel van het opruimplan moest de reactor worden stilgelegd, gedemonteerd en vervangen, en moest het team ook elk gemorst radioactief materiaal opruimen. De intensiteit van de straling betekende dat Carter en elk lid van zijn team slechts ongeveer negentig seconden op de kernlocatie konden doorbrengen. Voor de operatie, die inhield dat men in de kern werd neergelaten, werd een exacte replica van de reactor gebouwd op een nabijgelegen tennisbaan, waar Carter en zijn mannen het reinigen en repareren oefenden.

De Historische Vereniging van Ottawa

Carter sprak over de missie in zijn boek; Why Not the Best? Het boek werd gepubliceerd terwijl hij in 1976 voor het presidentschap campagne voerde.

Wij gingen allemaal naar de tennisbaan, en ze hadden een exacte duplicaat van de reactor op de tennisbaan. We renden daarheen met onze steeksleutels en we vinkten zoveel bouten en moeren af en ze werden weer teruggeplaatst. En uiteindelijk, toen we naar de reactor zelf gingen, die extreem radioactief was, renden we er zo snel mogelijk in en haalden we zoveel mogelijk bouten eruit, dezelfde bouten waarop we net hadden geoefend. Elke keer dat onze mannen erin slaagden een bout of fitting uit de kern te verwijderen, werd het overeenkomstige stuk op de replica verwijderd.

Jimmy Carter

(Bron: Newsweek)