Julius Chambers was een Amerikaanse auteur, redacteur, journalist, reisschrijver en activist tegen psychiatrisch misbruik. Wist je hoe Julius Chambers de wetten die asielen regelden veranderde? 

In 1872 werd de New York Tribune‑rapporteur Julius Chambers in een asiel geplaatst. Zijn verslag leidde tot de vrijlating van 12 patiënten die niet geestelijk ziek waren, een reorganisatie van het personeel en een wijziging van de waanzinnigheidswetten.

Het leven en werk van Julius Chambers

Julius Chambers werd geboren op 21 november 1850 in Bellefontaine, Ohio, als zoon van Joseph en Sarabella Chambers. Toen hij pas elf jaar oud was, begon hij te werken als drukkerij‑leerling in het krantenkantoor van zijn oom, de Bellefontaine Republican. 

Hij ging eerst naar Ohio Wesleyan University en later naar Cornell University, waar hij in 1870 afstudeerde. In december 1881 werd hij benoemd tot procureur‑generaal terwijl hij de Columbia College Law School in New York City volgde. (Bron: Wiki Wand)

Julius Chambers over geografische ontdekking

Op 4 juni 1872 ontdekte Chambers, terwijl hij ziek thuis was, Elk Lake, grenzend aan Lake Itasca in Clearwater County, Minnesota, in het meergebied van Noordwest‑Minnesota. Hij verklaarde het de uiteindelijke bron van de Mississippi‑rivier te zijn.

Hij werd hiervoor benoemd tot Fellow van de Royal Geographical Society. Dit leidde tot een reeks krantenartikelen en de publicatie van het boek The Mississippi River and Its Wonderful Valley. (Bron: Wiki Wand)

Julius Chambers' werk in onderzoeksjournalistiek

Later dat jaar keerde hij terug naar het werk en voerde een journalistiek onderzoek uit naar het Bloomingdale Asylum, waarbij hij zichzelf met behulp van enkele vrienden en de stadsredacteur liet opnemen. Zijn doel was informatie te verzamelen over vermeend misbruik van patiënten. Na tien dagen lieten zijn projectmedewerkers hem vrij. 

De publicatie van artikelen en verslagen van de ervaring in de Tribune leidde tot de vrijlating van twaalf patiënten die niet geestelijk ziek waren, een reorganisatie van het personeel en de administratie van de instelling, en uiteindelijk tot een wijziging van de waanzinnigheidswetten.

Dit resulteerde uiteindelijk in het boek A Mad World and Its People. Chambers werd vanaf dat moment vaak uitgenodigd om te spreken over de rechten van de geestelijk zieken en de noodzaak van geschikte voorzieningen voor hun onderdak, zorg en behandeling. (Bron: Wiki Wand)

Julius Chambers over New York Herald en New York World

Chambers trad in 1873 toe tot de staf van de New York Herald en werkte gedurende zijn vijftien jaar daar op bijna elke redactionele desk. Zijn hoofdredacteur stuurde hem in 1887 naar Parijs om de Paris Herald op te richten.

Op uitnodiging van Joseph Pulitzer werd Chambers in 1889 hoofdredacteur van de New York World, een functie die hij tot 1891 bekleedde.

Pulitzer, Chambers en anderen werden in 1890 aangeklaagd voor postume criminele laster tegen Alexander T. Stewart, waarbij ze hem beschuldigden van een duister en geheim misdrijf, gasten uitnodigden om zijn minnaressen aan zijn tafel te ontmoeten, en van een piraat van de droge goederen oceaan.

Vanaf 1904 schreef Chambers een column voor de Brooklyn Daily Eagle genaamd Walks and Talks, die hij bleef schrijven tot het einde van zijn leven. Van 1903 tot 1904 gaf hij lezingen in journalistiek aan de Cornell University, en in 1910 gaf hij lezingen aan de New York University. (Bron: Wiki Wand) 

Afbeelding van Blogspot