De B-52, of de Stratofortress, werd ontworpen in 1948. Hij wordt nog steeds vandaag gebruikt. Laten we meer te weten komen over dit prachtige vliegtuig.

Indien nodig kunnen explosieve patronen in de motoren van een B-52 bommenwerper worden geplaatst om ze sneller op te starten. De “cart start” verkort de starttijd van een uur tot tien minuten.

Wat is de B-52 bommenwerper?

De Boeing B-52, vaak bekend als de Stratofortress, is een langeafstand zware bommenwerper ontwikkeld door het Boeing-bedrijf in 1948. Hij vloog voor het eerst in 1952 en werd voor het eerst ingezet bij het Amerikaanse leger in 1955. (Bron: Britannica)

De B-52 heeft een spanwijdte van 185 voet en een lengte van 160 voet 10,9 inch. Hij wordt aangedreven door acht straalmotoren die in vier dubbele podden onder de vleugels zijn geplaatst. De B-52 weegt ongeveer 488.000 pond. (Bron: Boeing)

Op 55.000 voet kan het vliegtuig Mach 0,9 bereiken (595 mijl per uur, of 960 kilometer per uur); op slechts enkele honderden voet boven de grond kan het Mach 0,5 bereiken (375 mijl per uur, of 600 kilometer per uur).

B-52’s werden ontworpen voor langeafstandsvluchten, meer dan 10.000 mijl. Ze waren oorspronkelijk ook ontworpen om vijf bemanningsleden te huisvesten.

Het enorme luchtframe van de B-52 leverde de bijnaam “Big Ugly Fat Fellow” (BUFF) op. Dit is ook de reden waarom het vliegtuig kan worden uitgerust met zeer geavanceerde navigatie-, wapenbesturings- en elektronische tegenmaatregelensystemen. De United States Air Force exploiteert nog steeds meer dan 70 B-52’s. (Bron: Britannica)

Verschillende B-52-versies

Boeing produceerde tussen 1952 en 1962 744 B-52’s, met acht varianten aangeduid van A tot en met H. De B-52A was voornamelijk ontworpen als proefvliegtuig. De B-52B was de eerste langeafstand nucleaire bommenwerper die in dienst kwam bij het United States Strategic Air Command.

De C‑ tot en met F‑varianten werden aangepast om tonnen conventionele bommen te vervoeren in hun bomruimtes en op pylonen onder de vleugels. Hun bereik werd vergroot door een grotere brandstofcapaciteit en in‑vlucht bijtankingsfaciliteiten.

Vanaf 1965 werden bombardementen over Noord- en Zuid-Vietnam uitgevoerd door B-52D’s en F’s. De B-52G kreeg daarentegen extra brandstofcapaciteit en werd uitgerust om verschillende lucht‑naar‑grond- en antischeepsraketten te lanceren.

De motoren van de B-52H’s werden geüpgraded van turbojets naar efficiëntere turbofans. De G‑ en H‑varianten werden in de jaren 80 uitgerust om door de lucht gelanceerde cruise‑raketten met nucleaire of conventionele kernkoppen te dragen. Na 1994 was de B-52H de enige nog in dienst zijnde versie. (Bron: Britannica)

B-52 en de “Cart Start”-functie?

Aangezien de B-52 een enorm vliegtuig met acht motoren is, duurt het ongeveer een uur voordat hij startklaar is. Het vliegtuig wordt aangedreven door Pratt & Whitney turbofanstraalmotoren (de enige jet in actieve dienst met acht motoren). Dit type motoren heeft enige tijd nodig om klaar te zijn en het grote vliegtuig de lucht in te krijgen. (Bron: USO)

Tijdens de Koude Oorlog werden de B-52’s voornamelijk gebruikt door het U.S. Strategic Air Command. Om de vliegtuigen binnen enkele minuten klaar te hebben voor gevecht of ontwijking, ontwikkelde de luchtmacht een snellere manier om de Stratofortress operationeel en in de lucht te krijgen. Dit werd de “Cart Start.” genoemd.

Kleine explosieve ladingen worden door grondpersoneel in twee van de acht motoren geplaatst. De explosie laat de motoren sneller opstarten. Een B-52 die Cart Start gebruikt, kan binnen minder dan tien minuten startklaar zijn, waardoor hij genoeg tijd heeft om te voorkomen dat hij op de grond wordt verbrand. (Bron: Popular Mechanics)