De lichtsnelheid werd voor het eerst geschat in 1676 door een Deense astronoom die de eclipsen van Io door Jupiter timede. Hij merkte op dat de periode tussen de eclipsen toenam naarmate de aarde verder van Jupiter verwijderd was en vermoedde dat dit kwam doordat het licht een langere afstand moest afleggen.

Rømer’s bepaling van de snelheid van het licht

Ole Rømer (1644–1710) was al een staatsman in zijn geboorteland Denemarken enige tijd na zijn ontdekking van de lichtsnelheid (1676). De gravure is waarschijnlijk postuum.

Rømer’s bepaling van de lichtsnelheid was de demonstratie in 1676 dat licht een eindige snelheid heeft en dus niet onmiddellijk reist. De ontdekking wordt meestal toegeschreven aan de Deense astronoom Ole Rømer (1644–1710),[note 1] die destijds werkte bij het Koninklijk Observatorium in Parijs.

Door de verduisteringen van de Jupitermaan Io te timen, schatte Rømer dat licht ongeveer 22 minuten nodig zou hebben om een afstand te overbruggen die gelijk is aan de diameter van de baan van de aarde rond de zon. Dit zou licht een snelheid geven van ongeveer 220.000 kilometer per seconde, ongeveer 26 % lager dan de werkelijke … Doorgaan met lezen (18 minuten lezen)