Manta's zijn grote roggen die tot het geslacht Mobula behoren. De grootste soort binnen het geslacht Mobula birostris kan tot wel 7 meter breed worden. Hoewel er een veelvoorkomend misverstand bestaat dat manta's en stekroggen je kunnen verwonden, is het feit dat manta's geen stekels aan het einde van hun lange staart hebben en je niet kunnen steken. Ze hebben ook een nogal uniek voortplantingsritueel. Weet je hoe manta's zich voortplanten?

Vrouwelijke manta's geven feromonen af die mannetjes aantrekken wanneer ze klaar zijn om te paren. Dit resulteert in een “manta train”, waarbij meerdere mannelijke manta's achter een vrouwtje aanrijden in de hoop met haar te paren. Dit kan weken duren totdat de laatste mannelijke manta's aanwezig zijn.

Hoe kussen en paren manta's? 

Vrouwelijke manta's hebben meestal 10-15 jaar nodig om seksuele volwassenheid te bereiken. Rond die leeftijd begint meestal het hofproces.

Het begin van het voortplantingsritueel wordt passend manta train genoemd. Een vrouwelijke manta zwemt voor verschillende mannelijke manta's. De enorme manta train die we hebben gezien bestond uit 20 mannelijke manta's die de vrouwtjes achtervolgden, zowel jong als oud.

Vrouwelijke manta's baren meestal één jong elke twee jaar. Na 12 tot 13 maanden zwangerschap baren ze levende jongen die volledig in staat zijn zonder hun ouders te overleven. In het wild kunnen deze jonge manta's tot 50 jaar oud worden.

Soms wordt dezelfde vrouwtje wekenlang achtervolgd. Naarmate het hofproces vordert, laten de meeste mannetjes de trein echter achter. Dit lijkt alleen één man over te laten die slaagt en de vrouwelijke manta bevrucht. We gingen er altijd van uit dat “de laatste man die overblijft” degene zou zijn die de vrouwtje insemineert, maar we hebben gezien dat vrouwtjes daarna door één man worden achtervolgd en zelfs zwangere vrouwtjes het doelwit worden van manta‑treinen. (Bron: Manta Ray Advocates)

Hoe worden manta's geboren? 

Tijdens de geboorte behoudt de baby‑manta zijn burrito‑vorm. Enkele seconden later spreiden de vinnen zich terwijl de manta‑jong begint te zwemmen en door het water te glijden. (Bron: Manta Ray Advocates)

Hygiëne van mantaroggen

Mantaroggen bezoeken regelmatig schoonmaakstations langs het rif omdat ze zeer kieskeurig zijn over netheid. Kleinere wrassen beheren doorgaans deze unieke gebieden van het rif en reinigen parasieten en dode huid van de lichamen van passerende wezens. Mantaroggen wachten geduldig een uur terwijl deze reinigers hun diensten beginnen, en keren vaak terug naar dezelfde plek. (Bron: Manta Ray Advocates)

Wat zijn de veelvoorkomende bedreigingen voor mantaroggen?

Het grootste gevaar voor het voortbestaan van mantaroggen is overbevissing. Omdat ze lang leven en zich langzaam voortplanten, kunnen overbeviste populaties zich niet volledig herstellen. De zorgen over het rifhabitat omvatten slechte waterkwaliteit, slibafvoer, vervuiling, stijgende temperaturen en een veranderend klimaat. Mantaroggen verliezen hun voorheen idyllische thuis terwijl dit ingewikkelde ecosysteem worstelt om bij te blijven. (Bron: Manta Ray Advocates)

Wat is het verschil tussen mantaroggen en pijlstaartroggen?

De staarten van deze dieren vormen het belangrijkste onderscheid tussen hen. Ook al lijken ze op een casual observator op elkaar, ze zijn verschillend.

De stekel kan giftig zijn en gekartelde randen hebben, afhankelijk van de pijlstaartrog. De stekel van een pijlstaartrog bevat gif dat krachtig genoeg is om mensen te doden. Het is belangrijk te beseffen dat pijlstaartroggen niet jagen met hun stekels. In plaats daarvan gebruiken ze hun stekels als een vorm van bescherming wanneer roofdieren naderen.

Net als pijlstaartroggen hebben mantaroggen lange staarten. Ze missen echter stekels. Dit betekent dat noch jij noch iemand anders gestoken zal worden door een mantarog. Je vraagt je misschien af hoe ze zichzelf verdedigen. Mantaroggen gebruiken hun grootte en snelheid. Er zijn echter niet veel roofdieren van mantaroggen. (Bron: Cape Clasp) 

Afbeelding van Mongabay