Hedendaagse en traditionele Inuit-muziek uit de Arctische regio van Canada is te vinden in Inuit Inngiusingit: A Collection of Inuit Choral Music. Deze collectie bevat Susan Aglukark’s Inuit popklassiekers, Paul K. Irksuk’s Inuit folkmuziek, traditionele Inuit a-ja-ja liedjes en keelzang. Maar wist je dat de eerste tekst over Inuit koormuziek pas in 2021 werd gepubliceerd?
In 2021 publiceerde een muziekdocent in Nunavut, Mary Piercey-Lewis, van Inuksuk Highschool in Iqaluit met een PhD in etnomusicologie, de eerste Inuit koormuziek in de Inuktitut-taal.
Hoe uniek is Inuit-muziek
Drums worden gebruikt in dans, muziek en verhalen vertellen in traditionele Inuit-muziek, evenals een vocale stijl, bekend als katajjaq in het Inuktut en als throat singing in het Engels. Deze muziek heeft zowel in Canada als in het buitenland populariteit verworven. Inuit-muziek wordt gekenmerkt door verhaalzang, complexe ritmische organisatie en een relatief smal melodisch bereik.
Traditioneel hadden de Inuit geen woord voor wat Engelssprekende mensen muziek noemen. In het Inuktut is het dichtstbijzijnde woord ni pi, dat muziek, spraakgeluiden, wilde dieren, natuurlijke krachten en lawaai omvat. In tegenstelling tot de meeste culturen is traditionele Inuit-muziek opmerkelijk vanwege het ontbreken van werkliederen en liefdesliederen.
Inuit-muziek werd traditioneel alleen gebruikt in spirituele ceremonies, vaak om de geesten om geluk bij de jacht te vragen, en eenvoudige slaapliedjes voor kinderen, vóór de komst van Europeanen en Amerikanen en de opkomst van muziekopnametechnologieën. Met de komst van buitenlandse zeelieden, met name die uit Schotland, werden de Inuit-muziektradities aangepast. De Inuit leerden snel accordeon en viool te spelen, evenals dansjigs en reels, als deze walvisvangers' muziekinstrumenten. (Bron: Indigenous Peoples Atlas of Canada)
Hoe gaat Inuit keelzang?
Inuit keelzang is een traditioneel competitief lied, beschouwd als een spel, meestal uitgevoerd tussen twee vrouwen. Het is een van de weinige voorbeelden van overtoon zingen in de wereld, een unieke methode om geluiden vocaal te produceren. Tijdens een wedstrijd zingen twee vrouwen oog in oog met een complexe methode waarbij ze elkaar volgen zodat de ene stem een sterk accent raakt terwijl de andere een zwak, waardoor hun stemmen samensmelten tot een bijna niet te onderscheiden enkel geluid. Ze herhalen korte motieven op verspringende intervallen, vaak imiterend natuurlijke geluiden zoals ganzen, kariboes of ander wild, totdat een van hen geen adem meer heeft, over haar tong struikelt of begint te lachen. Op dat moment is de wedstrijd voorbij. De Inuit zijn de enige mensen die dit vocale spel spelen.
Het belangrijkste Inuit percussie‑instrument is de qilaut, een houten frame‑drum gemaakt door smalle houten strips te buigen tot een ronde lijst met een uitstekende handgreep. Oorspronkelijk werd rendiershuid over het frame gespannen, maar synthetische membranen zijn nu gebruikelijker. Deze drums kunnen een diameter van een meter bereiken, maar zijn meestal veel kleiner. De qilaut wordt op de rand geslagen met een qatuk, een houten stok, toverstok of beater. Het geluid ontstaat door een combinatie van de percussieve klap op het hout en de diepe trillingen die door het gespannen membraan worden geproduceerd.
Akustische en elektrische gitaren worden nu overal in het gebied gebruikt om folk-, country-, pop- en rockmuziek te creëren met een duidelijk noordelijk artistiek tintje. De Inuktitut‑taal leent zich uitstekend voor hip‑hop‑teksten, en klinkt alsof ze misschien speciaal is uitgevonden voor een andere moderne muziekvorm die door jongeren wordt bewonderd. (Bron: Indigenous Peoples Atlas of Canada)
Afbeelding van Cbc.Ca
