Maurice Sendak stond algemeen bekend om zijn werk met kinderboeken. Hij was een wereldberoemde schrijver en illustrator. Hij werd zeer populair dankzij het boek Waar de wilde dingen wonen. Maar wist je wat het beste compliment was dat Sendak ooit heeft ontvangen? 

Maurice Sendak zorgde ervoor dat hij reageerde op brieven die door kinderen werden gestuurd. Hij antwoordde eens door een Wild Thing‑personage voor een jongen te tekenen. De jongen vond het zo leuk dat hij de tekening opat. Dit werd beschouwd als het beste compliment dat hij ooit had gekregen.

Wie was Maurice Sendak?

Maurice Bernard Sendak werd geboren op 10 juni 1928 in Brooklyn, New York, als zoon van Poolse immigranten die kleermakers waren. Sendak was een ziekelijk kind dat zich tot tekenen wendde om de tijd te doden. Hij volgde zijn passie voor kunst toen hij formele training kreeg aan de Art Students League of New York. (Bron: Britannica)

In de jaren 40 werkte Sendak aan etalages van de beroemde speelgoedwinkel F.A.O. Schwarz in New York, terwijl hij ook achtergronden tekende voor All-American Comics. Hij ontmoette de legendarische kinderboekredacteur Ursula Nordstrom, die hem hielp zijn eerste baan te krijgen als illustrator van boeken van auteurs, waaronder Marcel Aymé, Ruth Krauss en Else Holmelund Minarik. (Bron: Biography)

Sendak illustreerde de eerste boeken, namelijk Aymé's The Wonderful Farm en Krauss' A Hole is to Dig. Hij illustreerde meer dan 80 kinderboeken voor verschillende andere schrijvers. Vervolgens publiceerde hij Kenny’s Window in 1956. Dit was het eerste boek dat Sendak zelf schreef en illustreerde.

In 1963 produceerde Sendak het meesterwerk, Where the Wild Things Are. Dit innovatieve werk leverde hem in 1964 de Caldecott Medal op, omdat het de verbeelding van het publiek wist te vangen met dit verhaal over de reis van een jongen naar een vreemd land bewoond door groteske maar toch aantrekkelijke monsters.

Sendak produceerde meer dan vijftig boeken, waaronder In the Night Kitchen en Outside Over There. Naast het schrijven van kinderboeken was hij ook de schrijver en regisseur van de geanimeerde televisiespecial Really Rosie. Hij maakte ook operaversies van enkele van zijn boeken en ontwierp verschillende toneelstukken, met name de The Magic Flute van de stad Houston in 1980. (Bron: Britannica)

Sendak zette zijn carrière voort tot 8 mei 2012, toen hij overleed na een beroerte die hij enkele dagen eerder had opgelopen. (Bron: Biography)

Waar de wilde dingen zijn

Het boek van Sendak’s wordt beschouwd als een van de klassiekers. Maar toen het in 1963 voor het eerst werd gepubliceerd, kreeg het gemengde recensies, waarbij critici zeiden dat het kinderen zou kunnen traumatiseren vanwege de getekende monsters in vergelijking met de gebruikelijke vrolijke illustraties waar ze aan gewend waren.

Het boek was geïnspireerd op de immigrantverwanten van Sendak en hoe hij hen als kind zag. Het werd geprezen omdat het kinderen hielp omgaan met woede en hen ondersteunde bij woedebeheersing, door hen te leren hun woede creatief te kanaliseren.

Waar de wilde dingen zijn draait om het verhaal van een jongen genaamd Max, hij is een ondeugende jongen die vaak in een woede‑uitbarsting raakt wanneer zijn moeder hem zonder avondeten naar bed stuurt. Max’s kamer verandert in een jungle met monsters. Max temt de monsters en wordt hun koning, maar Max besluit terug te keren naar zijn kamer zodra hij beseft dat hij de liefde van zijn moeder mist. (Bron: Britannica)

Het grootste compliment op het werk van Sendak’s

Sendak onthult het grootste compliment dat hij ooit heeft ontvangen in een van zijn interviews. De auteur herinnert zich dat hij een kaart met een schattige tekening kreeg van een van zijn fans. Het was van een jongen genaamd Jim. Sendak, die alle brieven van kinderen persoonlijk beantwoordde, stuurde Jim een kaart.

Hij tekende een van de Wild Things-personages erop en een notitie waarin stond dat hij Jim’s kaart liefhad. Sendak ontving al snel een kaart van Jim’s moeder, waarin stond dat Jim Sendak’s kaart zo liefhad dat hij hem opat. Sendak beweert dat dit een van de grootste complimenten is die hij ooit heeft ontvangen. Jim gaf niet om het feit dat het een originele Sendak‑illustratie was. Hij zag het. Hij hield ervan, en hij at het. (Bron: Mental Floss)