De persoon aan het andere uiteinde van die riem? Technisch gezien de ondergeschikte. In het Amerikaanse leger is elke werkhond een onderofficier, en volgens traditie heeft elke hond een rang één graad hoger dan de handler die naast hem loopt. Een soldaat eerste klasse die een bom‑zoekende Belgische Malinois hanteert, neemt volgens militaire gewoonte bevelen aan van een sergeant met vier poten en een zeer goed neus.

„Het is een kwestie van traditie en militaire gewoonte,” zei luchtmachtmajoor Matthew Kowalski, commandant van de 341e Training Squadron op Joint Base San Antonio‑Lackland, tegen HowStuffWorks. „De hond, als onderofficier, of NCO, zou een hogere rang hebben of gelijk staan aan die van zijn handler.”[1]

De redenering is elegant eenvoudig. Als de hond een hogere rang heeft dan jij, behandel je hem met respect. Je bespaart niet op zijn verzorging. Je slaat zijn voeding niet over. Je luistert wanneer hij je vertelt dat er iets mis is, want in het veld kan het negeren van een senior NCO levens kosten.

„Ik zie het de hele tijd, vooral bij deze jonge handlers,” zei sergeant eerste klasse Regina Johnson, operationeel superintendent bij de Military Working Dog School. „Ze maken de fout te denken dat ze zelf de baas zijn. Je moet ze zeggen: ‘Wacht even. Die hond heeft 100 studenten getraind. Die hond probeert je iets te vertellen.’”[2]

Onderofficieren met CV's

Dit is geen ceremoniële poespas. De VS trainen formeel militaire werkhonden sinds de Tweede Wereldoorlog; vandaag dienen er ongeveer 2.300 wereldwijd.[3] En sommige van die viervoetige onderofficieren hebben dienstrecordsen die de meeste soldaten jaloers zouden maken.

In oktober 2019 hielp een Belgische Malinois genaamd Conan de leider van ISIS, Abu Bakr al‑Baghdadi, in te perken tijdens een Special Forces‑raid. Al‑Baghdadi detoneerde een zelfmoordvest, waarbij hij zichzelf en twee kinderen doodde. Conan raakte gewond maar keerde snel terug naar dienst, en werd later bij het Witte Huis geëerd met een unieke medaille.[1] Lucca, een zoekhond van het Marine Corps, voltooide meer dan 400 missies in Irak en Afghanistan voordat hij in 2012 een been verloor door een IED.[4]

Wat er gebeurt als ze met pensioen gaan

Voor 2000 werden militaire werkhonden die niet meer konden dienen geëuthanaseerd. Het maakte niet uit hoeveel levens ze hadden gered of hoeveel jaren ze hadden gediend. Dat veranderde met de Robby‑wet, die in 2000 door het Congres werd aangenomen en toestond dat gepensioneerde militaire honden werden geadopteerd door burgers, mits ze gedragsbeoordelingen doorstaan.[2]

Het Snopes fact‑checkteam onderzocht de populaire bewering dat de rangtraditie specifiek bestaat om misbruik te voorkomen, aangezien het mishandelen van een hogere onderofficier gevangenisstraf oplevert onder Artikel 91 van de Uniform Code of Military Justice. Hun oordeel: de outrank‑traditie is bevestigd als waar, maar het anti‑misbruik‑oorspronkverhaal blijft ongeverifieerd. Wat wel geverifieerd is, is dat het schaden van een militaire werkhond tot twee jaar gevangenisstraf kan leiden onder Artikel 134 van de UCMJ, ongeacht enige rangtraditie.[5]

„Respect tonen aan een mede‑onderofficier en eerbied en respect aan een onderofficier als lager gerangschikt militair lid maakt wederzijds respect tussen het partnerschapsteam mogelijk,” zei Kowalski.[1]

Met andere woorden: geef de hond een rang, en de handler begint hem te behandelen als een partner in plaats van een hulpmiddel. Het is een truc zo oud als de hiërarchie zelf. En voor de 2.300 viervoetige onderofficieren die momenteel wereldwijd dienen, lijkt het prima te werken.


Sources

  1. Amerikaanse militaire honden overtreffen hun handlers meestal — HowStuffWorks
  2. Militaire werkhonden: Bewakers van de nacht — U.S. Army
  3. Militaire K-9 eenheid: Capaciteiten gesmeed door respect — Air Force Special Operations Command
  4. Een monument voor een grote oorlogshond: Lucca K458 — Animals in War & Peace
  5. Legerhonden overtreffen altijd hun handlers om mishandeling te voorkomen? — Snopes