Er werken meer dan 6.000 vrouwen bij de National Aeronautics and Space Administration (NASA). Het aantal vrouwen op managementniveau is het afgelopen decennium ook met 59 percent gestegen. Maar ondanks het grote aantal vrouwen dat vandaag bij NASA werkt, lijkt er nog steeds een kloof te bestaan tussen de behoeften van vrouwelijke astronauten.

Sally Ride was de eerste vrouwelijke Amerikaanse astronaut die in 1983 de ruimte in ging. NASA‑ingenieurs stuurden 100 tampons mee op haar 6‑daagse reis, in de veronderstelling dat dit voldoende zou zijn voor het geval Ride ooit haar menstruatie in de ruimte kreeg. 

NASA stuurt 100 tampons de ruimte in

Sally Ride was de eerste Amerikaanse vrouw die ooit de ruimte in reisde. Dit was ongeveer 20 jaar nadat Rusland kosmonaut Valentina Tereshkova stuurde. Tereshkova was de eerste Russische vrouw in de ruimte. Haar reis stond gepland voor zes dagen aan boord van de Challenger tijdens missie STS-7. De opdracht was een satellietuitzet- en -ophaalmissie.

De missie was de meest complexe missie die NASA ooit heeft uitgevoerd. Het werd bemand door de grootste bemanning die ooit in één enkel ruimtevaartuig vloog. Het was ook de missie die voor het eerst een ruimtevaartuig naar de aarde terugbracht. (Bron: NASA)

Als onderdeel van de voorbereiding op de missie vroegen NASA‑ingenieurs Ride of ze 100 tampons nodig had voor de missie. Destijds was menstruatie bij vrouwen in de ruimte een grote zorg voor NASA. Ze vreesden dat vrouwelijke astronauten te emotioneel zouden kunnen worden tijdens hun cyclus, en dat dit hen zou kunnen beletten om goed te functioneren op het ruimtestation.

Na haar terugkeer kreeg Ride vragen van de media die haar vroegen of ze had gehuild toen ze onder druk stond tijdens de reis en of ruimtevaart haar voortplantingsorganen zou beïnvloeden omdat ze de aarde verliet tijdens haar menstruatiecyclus. (Bron: Inverse)

Hoe worden vrouwen gediscrimineerd bij NASA? 

Ride’s ervaring was niet de enige keer dat vrouwelijke medewerkers zo’n absurde en bijna beledigende behandeling ondervonden in de ruimtevaart. Er zijn andere momenten waarop het door mannen gedomineerde veld seksisme en discriminatie als norm presenteerde.

William Randolph Lovelace II, een specialist in de ruimtevaartgeneeskunde, bestudeerde in de jaren zestig de effecten van ruimtevaart op vrouwen. Lovelace geloofde dat vrouwen betere kandidaten voor ruimtevaart waren omdat ze kleiner en lichter waren. Hij dacht dat ze mogelijk ook minder zuurstof nodig zouden hebben als ze de ruimte in zouden gaan.

De studie van Lovelace benadrukte seksisme in het vakgebied. Zoals bleek, was zijn studie gebaseerd op de logica dat mannelijke astronauten tijdens de vlucht druk zouden zijn met meer belangrijke taken, waardoor ze vrouwen nodig zouden hebben voor triviale taken zoals het opnemen van telefoontjes en hen assisteren bij hun taken. Hoewel de studie van Lovelace progressief was, was zijn redenering seksistisch. Hij wilde dat vrouwen de ruimte in reizen om ruimte‑secretarissen te worden.

In de late jaren zeventig, toen NASA begon met het trainen van vrouwelijke astronauten en het idee verwelkomde dat zij zich bij de ruimteverkenning zouden voegen, dachten ze ook aan het ontwerpen van make‑up kits. Astronauten kregen over het algemeen persoonlijke hygiënekits. Deze bevatten tandpasta, deodorant, zeep en een kam. Maar de vrouwelijke astronauten kregen volledige make‑up kits.

In de loop der jaren heeft NASA zich dramatisch verbeterd. Door het seksistische beeld van vrouwelijke astronauten te elimineren, zijn er veel vrouwen die cruciale rollen hebben gespeeld in de vooruitgang van de ruimteverkenning. Veel vrouwelijke astronauten hebben hun deel van de ruimte‑tijd gehad in de eenentwintigste eeuw. Vandaag zijn 28 percent van de senior leidinggevende posities vrouwen, en er zijn slechts 16 percent senior wetenschappelijke medewerkers. (Bron: Inverse)