De Passagiersduif, vaker bekend als de wilde duif, is een uitgestorven duivensoort die vroeger endemisch was in Noord‑Amerika. Maar heb je je ooit afgevraagd waarom ze niet meer bestaan?
De Passagiersduif was ooit de meest voorkomende vogel op de planeet. Maar door commerciële exploitatie van duivenvlees en het enorme verlies van leefgebied, zijn ze nu uitgestorven.
Martha, de laatste Passagiersduif
Ongeveer een eeuw geleden werd een van de meest voorkomende vogels op de planeet uitgeroeid nadat het laatste exemplaar van hun soort stierf in de Cincinnati Zoo. Ze heette Martha, en ze overleed op de leeftijd van 29 jaar.
Mensen die naar de dierentuin kwamen om de laatste passagiersduif te zien, waren teleurgesteld over de vogel, die nauwelijks van zijn zitplaats bewoog. Sommigen gooiden zand in zijn kooi om hem te dwingen rond te lopen.
Joel Greenberg, Author, A Feathered River Across the Sky
Martha’s dood was een stil einde aan zo’n luidruchtige soort. In het midden van de 19e eeuw zwierden miljarden Passagiersduiven over de oostelijke helft van de Verenigde Staten. Hun enorme aantallen veroorzaakten een oorverdovend geluid terwijl ze voorbijvlogen. Maar ondanks hun grote populatie bleken ze geen partij voor de mens, die hen uiteindelijk binnen enkele decennia tot uitsterven bracht.
Andere soorten waren ook in de jaren 1800 op weg naar uitsterven, maar de vernietiging van de passagiersduif gebeurde in het volle openbaar. Het werd het icoon van uitsterven.
Mark Barrow, Historian, Virginia Tech and the Author, Nature’s Ghosts
(Bron: National Geographic)
Wat veroorzaakte het uitsterven van de Passagiersduif?
Mensen zijn voornamelijk verantwoordelijk voor het uitsterven van de Passagiersduif. De exploitatie van duivenvlees en de vernietiging van hun leefgebied zijn de belangrijkste oorzaken van hun uitsterven. Toch lijkt de enorme afname van miljarden naar nul in slechts vijf decennia relatief snel.
In 2014 werd er een studie over dit onderwerp gepubliceerd. De onderzoekers probeerden te begrijpen hoe zoiets kon gebeuren met een zo overvloedige soort als de Passagiersduif. Volgens de studie was, ondanks hun grote populatie, de genetica van deze duiven niet zo divers als we dachten. Ze werden bestempeld als een uitbraaksoort, en hun periodieke populatiecrashes veroorzaakten genetische flessenhalzen die hun genetische diversiteit verminderden.
Het enige verschil tussen hen is eigenlijk deze populatiegrootte, dus we kunnen beginnen te onderzoeken wat de evolutionaire consequenties kunnen zijn van het zijn van een supergrote populatie. Onze massale uitroeiing van hen gedurende tientallen jaren ging gewoonweg te snel voor de evolutie om bij te houden. Onze studie toont aan dat de passagiersduiven opvallend goed waren aangepast aan het leven in grote populaties. In grote populaties is natuurlijke selectie zeer efficiënt. Dit suggereert dat als het milieu langzaam was veranderd, zoals mogelijk na het einde van de laatste ijstijd, ze zich aan die veranderingen zouden hebben kunnen aanpassen, zoals ze deden aan het einde van de laatste ijstijd.
Prof. Beth Shapiro, professor in de afdeling Ecologie en Evolutionaire Biologie aan de Universiteit van Californië, Santa Cruz
Professor Shapiro en haar collega's zagen dat sommige delen van het genoom van de passagiersduif een hoge genetische diversiteit hadden, wat aangeeft dat ze gedurende lange tijd als een grote populatie hebben geleefd. Bron: Forbes)
