Een bijenkorf is een massa van zeshoekige prismatische wascellen die door honingbijen in hun nesten worden gebouwd om hun larven en hun honing- en pollenvoorraden te huisvesten. Maar wist je hoe de bijenkorven in zeshoeken veranderen?
De gaten in bijenkorven beginnen niet als zeshoeken. Bijen bouwen ronde buizen die versprongen zijn. De warmte die door de activiteit van de bijen wordt geproduceerd, verzacht de was, die de openingen tussen de gaten verbindt. De was hardt vervolgens uit tot de zeshoek, die de meest energie‑efficiënte vorm is.
Hoeveel Honing Krijgen Honingbijen van de Bijenkorf?
Om honing te oogsten, kunnen imkers de hele bijenkorf verwijderen. Honingbijen verbruiken ongeveer 8,4 pond honing om één pond was te scheiden; daarom kunnen imkers de was na het oogsten van de honing terug in de bijenkorf plaatsen om de honingopbrengst te verhogen.
Wanneer honing uit een korf wordt gehaald door het afdekken te verwijderen en het te centrifugeren in een centrifugeermachine, specifiek een honingextractor, blijft de structuur van de korf grotendeels intact. Als de bijenkorf te erg versleten is, kan de was op verschillende manieren worden hergebruikt, waaronder het maken van vellen van zeshoekige korffundament.
Het zeshoekige patroon van de cellen van werkbijen ontmoedigt de bijen om de grotere darrencellen te bouwen. Vers, een nieuwe korf wordt soms verkocht en intact gebruikt als korfhoning, vooral als de honing bedoeld is om op brood te smeren in plaats van te koken of als zoetstof te gebruiken. (Bron: Pass the Honey)
Hoe Worden Bijenkorven Gemaakt?
Werkbijen zoeken naar nectar en pollen van verschillende planten. Hun pollen combineert met een bepaald enzym, dat vervolgens vanuit hun mond naar de tongen van andere bijen wordt getransporteerd. Deze procedure maakt het mogelijk om de nectar af te tappen en later om te zetten in honing. Het suikergedeelte van honing wordt door de klieren van werkbijen omgezet in was.
Bijen produceren was met hun acht paar wasklieren, die zich aan de onderkant van hun achterlijf bevinden. Deze substantie sijpelt door hun poriën, waardoor er kleine wasvlokjes op hun achterlijf ontstaan. Bijen kauwen de was of doen dit voor een naburige werkbij totdat deze zacht wordt. Bijen binden grote hoeveelheden was in de cellen van een bijenkorf nadat de bijenwas is uitgehard tot een meer klei‑achtige substantie. De temperatuur die nodig is om de textuur van de was in de bijenkorf te regelen, wordt gecreëerd door de kolonie bijen die samen zwermen.
Bijen voeren een waggeldans uit om hun soortgenoten te waarschuwen voor de beste nectarbronnen. Deze unieke vorm van communicatie geeft de afstand en richting van de nectarbron aan zodat andere bijen deze kunnen vinden. De waggeldans is zo effectief dat wetenschappers deze hebben gebruikt om in kaart te brengen waar bijen hebben geforageerd. De cyclus van het maken van bijenkorven wordt gaande gehouden dankzij de waggeldans.
Wanneer bijen wascellen maken, gebruiken ze die cellen. Een voltooide bijenkorf kan tot wel 30 keer het gewicht van een bij dragen, waarbij honing wordt opgeslagen in de bovenste secties en pollen in de rijen eronder, gevolgd door werkbijlarvencellen, darrenlarvencellen en koningincellen onderaan. (Bron: Pass the Honey)
