Slagschepen waren drijvende forten die vaak werden gebruikt in oorlogen. Ze waren het symbool van maritieme suprematie in het verleden. Helaas gebruiken militaire takken van verschillende landen ze niet meer. Maar wat is er met deze enorme schepen gebeurd? 

Marineën over de hele wereld stopten het gebruik van traditionele slagschepen. De meeste werden na de Tweede Wereldoorlog uit dienst genomen, hoewel de Verenigde Staten er vier tot in de jaren 1990 in gebruik hielden.

Geschiedenis van het Slagschip

Een slagschip wordt gedefinieerd als zwaar gepantserd en bewapend met krachtige kanonnen. Maar de oorsprong van het schip begon rond het midden van de negentiende eeuw. Slagschepen waren een afsplitsing van de galijschepen, omdat ze gebouwd waren om zwaardere ladingen te vervoeren. Ze stonden aanvankelijk bekend als de galei, die de galij volledig verving.

Met de vooruitgang van de technologie werden buskruitkanonnen toegevoegd aan de galeischip. En omdat het vaartuig meer kanonnen kon dragen, werd het aantal matrozen aanzienlijk verminderd, aangezien er geen matrozen meer nodig waren om vijandelijke schepen te bestormen. Het resultaat was een lichter en wendbaarder schip, bekend als schepen in linie, omdat hun formatie tijdens gevechten een rechte lijn was.

Deze schepen werden vervolgens vervangen door stoomaangedreven schepen. De Franse marine lanceerde Le Napoleon, het eerste speciaal gebouwde slagschip, in 1850. De Fransen lanceerden La Gloire in 1859, waardoor de maritieme oorlogsvoering verder werd voortgestuwd, aangezien het schip het eerste zeegaande ijzeren gepantserde schip was. De oorlogsscheepstechnologie ontwikkelde zich snel van 1865 tot 1906, en in 1876 lanceerde de Fransen Redoutable. Dit schip was het eerste stalen schip met een centrale batterij van bewapening.

In het begin van de 20e eeuw realiseerden de marines zich dat de grootste kanonnen winnen. Dit tijdperk in de geschiedenis van het slagschip werd al snel het Dreadnought-tijdperk genoemd, naar de lancering door het VK van HMS Dreadnought, een allesomvattend kanonschip aangedreven door stoomturbines. Het was het eerste allesomvattende kanonschip dat deze technologie gebruikte.

Tegen de tijd van de Eerste en Tweede Wereldoorlog werden aanzienlijke technologische en wapenontwikkelingen opgemerkt in de slagschepen. (Bron: New World Encyclopedia)

Het Einde van Slagschepen

Aan het einde van de Tweede Wereldoorlog begonnen slagschepen hun achteruitgang als het belangrijkste maritieme gevechtsschip. Vliegdekschepen vervingen hen. Naarmate de oorlogsvoering evolueerde en langeafstandaanvallen de voorkeur kregen, konden de wapens van slagschepen niet opboksen tegen het bereik van een luchtaanval gelanceerd vanaf een vliegdekschip.

Naarmate technologische vooruitgang slimme wapens bevoordeelt, zijn de domme wapens die in slagschepen zijn gemonteerd niet meer zo effectief als voorheen. Slimme wapens kunnen worden gelanceerd en bestuurd om grotere afstanden te bereiken en worden meestal gecombineerd met radar en vervolgens GPS.

Slagschepen werden nu gebruikt om grondtroepen te ondersteunen, omdat hun zware artillerie nabijgelegen kusten kon vrijmaken voordat de strijdkrachten werden ingezet.

Al snel schafden marines wereldwijd hun slagschepen af en haalden ze te water in ruil voor hun nieuwere vliegdekschepen. De laatste die hun overgebleven slagschepen buiten dienst stelde, waren de VS, die dit in 1992 deden.

Hoewel nog steeds het krachtigste type schip dat werd gebouwd, kosten slagschepen veel om te onderhouden en te gebruiken in vergelijking met hun nieuwere en geavanceerdere broers en zussen. Nauwkeurigheid wordt nu ook als noodzakelijk beschouwd in de oorlogsvoering, en de kanonnen van deze schepen zijn aanzienlijk minder nauwkeurig. (Bron: Pop Sci)