De meeste kersttradities die we vandaag de dag beoefenen, kunnen worden herleid tot het Victoriaanse tijdperk. Van kerstbomen tot kousen, zelfs kerstliederen werden populair in de jaren 1840. Maar wist je iets over het nogal riskante kerstspel dat vroeger werd gespeeld?

Een traditioneel Victoriaans kerstspel, Snap-Dragon, werd gespeeld met een ondiepe kom gevuld met rozijnen en brandewijn. De brandewijn werd aangestoken, en spelers namen de rozijnen zonder hun handen te verbranden.

Het spel Snap-Dragon

Snap-Dragon vindt zijn oorsprong al in het Shakespeare-tijdperk. William Shakespeare verwees naar deze kersttraditie in zijn Love’s Labour’s Lost, waar het rustieke personage Costard zegt: Thou are easier swallowed than a flapdragon. Het spel werd ook genoemd in Falstaff’s Henry IV. (Bron: Romancing the Past)

In de publicatie uit 1811 van Francis Grose Dictionary of the Vulgar Tongue, was het spel Snap-Dragon, ook bekend als Flap-Dragon of Flapdragon, een salonspel dat populair was van de 16e tot de 19e eeuw. In het woordenboek luidt de definitie als volgt: Christmas gamble: raisins and almonds being put into a bowl of brandy, and the candles extinguished, the spirit is set on fire, and the company scramble for the raisins. (Bron: Jane Austen)

Het spel is heel eenvoudig. Een brede, platte schaal wordt gevuld met rozijnen en amandelen. Deze worden vervolgens in brandewijn gedrenkt zodat het fruit en de noten drijven. De schaal wordt daarna in een donkere kamer geplaatst. Het spel begint zodra de brandewijn wordt aangestoken en een blauwe vlam geeft. Het doel is om zoveel mogelijk rozijnen en amandelen te eten zonder verbrand te worden.

Rozijnen of amandelen kunnen worden vervangen door druiven of pruimen. Spelers zouden rondom de brandende schaal worden geplaatst, en de lichten zouden worden gedoofd om een griezelige sfeer te creëren. Het brandende fruit of de noten zouden vervolgens worden gedoofd door ze rechtstreeks van de schaal te eten terwijl ze nog branden.

Het spel werd traditioneel gespeeld op kerstavond, en er werd gemeld dat de traditie zowel in Engeland als in de Verenigde Staten werd gevolgd. In de loop der jaren nam de populariteit af omdat velen het gevaar begonnen te voelen dat het spel voor zowel spelers als toeschouwers met zich meebracht. (Bron: Atlas Obscura)

Andere bizarre kersttradities

Naast het spel Snap-Dragon zouden andere kersttradities zeker ronduit vreemd zijn in de huidige tijd. Het kerstseizoen in het Victoriaanse tijdperk was niet compleet zonder Blind Man’s Bluff. Het spel lijkt sterk op wat we vandaag de dag kennen, waarbij een geblinddoekte speler probeert anderen te tikken.

Het verschil zit in hoe het in het verleden werd gespeeld. Spelers zijn meestal dronken, en veiligheid wordt niet in overweging genomen. Het was volkomen acceptabel dat spelers verwondingen opliepen, zoals gebroken armen en benen, door het spel.

Een ander spel dat tijdens het Victoriaanse tijdperk werd gespeeld was Hoop and Hide. De spelmechanica was vergelijkbaar met Verstoppertje, maar het belangrijkste verschil is dat als iemand betrapt wordt terwijl hij zich verstopt nabij of op het bed, het geschil wordt beëindigd met een kus. (Bron: Atlas Obscura)