Mensen vroegen zich vaak af of er leven na de dood bestaat, zoals vaak beschreven in veel religieuze overtuigingen. Er is geen wetenschappelijk experiment om deze bewering te bevestigen. Maar wist je dat een spiritist probeerde de theorie te onderzoeken door zijn eigen leven op te offeren?

Spiritisten Thomas Bradford en Ruth Doran wilden het hiernamaals bewijzen en wilden zien of de doden met de levenden konden communiceren. Bradford pleegde zelfmoord en instrueerde Doran te wachten op zijn terugkeer als geest. Hij verscheen niet.

Hoe ontmoetten Thomas Bradford en Ruth Doran elkaar? 

Spiritisme werd beroemd aan het einde van de Burgeroorlog en de Eerste Wereldoorlog. Veel rouwende families wilden horen van de verwanten die ze tijdens de oorlogen verloren hadden. Tegelijkertijd verschenen er veel charlatans en befaamde spiritisten uit het niets, die probeerden geld te verdienen aan de rouwende families met de belofte van communicatie met de doden.

De theorie van leven na de dood, en de mogelijkheid dat de doden met de levenden communiceren, wekte de interesse van professor Thomas Lynn Bradford. Bradford, een voormalig elektrotechnisch ingenieur, atleet en acteur, was in 1920 zeer nieuwsgierig naar het hiernamaals. Hij begon te studeren en lezingen te geven over het onderwerp, met de wens zijn theorieën wetenschappelijk te bewijzen. Hij geloofde oprecht dat deze bewering geverifieerd kon worden.

Geloofd dat het kon, plaatste de professor een advertentie in een lokale Detroitse krant onder een andere naam, Professor Flynn. De advertentie zocht iemand geïnteresseerd in spiritistische wetenschap.

De advertentie trok de aandacht van een vooraanstaande Detroitse inwoner, Ruth Starkweather Doran. Hoewel ze geen vaste aanhanger van spiritisme was, was Doran een enthousiaste onderzoeker en wilde ze meer leren over spiritisme, een gebied waar ze niet bekend mee was. Ze reageerde op de advertentie en begon Bradford regelmatig te ontmoeten.

In hun ontmoetingen beschreef Bradford zijn theorie. Zijn helft van het experiment bestond er eigenlijk in om naar het hiernamaals te overstappen. Hij zou van zijn eigen leven afzien en vervolgens proberen Doran te contacteren zodra zijn deel van het experiment voltooid was. Doran's deel in het experiment was te wachten op zijn terugkeer en communicatie vanuit het hiernamaals.

Na hun overeenkomst en nadat Doran de bijeenkomst verliet, begon Bradford aan zijn deel van het experiment. Hij adviseerde zijn huisbaas specifiek om hem niet te storen. Vervolgens zette hij de verwarming van zijn kamer aan, blies het gaslicht uit en draaide het gas hoger voordat hij zich op zijn bed legde tot hij door de dampen stierf. (Bron: Stil gehouden geschiedenis)

Wat gebeurde er na de dood van Bradford?

De volgende dag ontdekte de huisbaas het lijk van Bradford. Hij meldde dit vervolgens bij de politie. De politie was volledig verbijsterd door de zelfmoord van de professor, maar begon het experiment te begrijpen toen ze zijn manuscript vonden waarin het werd beschreven. De politie legde de verbanden die naar Doran leidden.

De politie ondervroeg Doran en stelde haar vrij van alle strafrechtelijke aanklachten, omdat ze, hoewel ze van het experiment op de hoogte was en ermee instemde, niet besefte dat Bradford direct na hun ontmoeting zelfmoord zou plegen.

Doran begon vervolgens meerdere waakzittingen in haar salon. Ze wachtte op Bradford’s terugkeer uit het hiernamaals. Het experiment trok ieders aandacht en mensen wachtten angstig op de resultaten. De waakzitting duurde enkele weken en op een nacht legde Doran plotseling haar handen op haar slapen, vroeg om de lichten te dimmen en vroeg iemand om aantekeningen te maken.

Ze beweert vervolgens dat ze de stem van de professor hoorde, maar die was zwak. Doran gaat daarna woorden uitspreken die zogenaamd van Bradford waren. Na een uur werden de lichten weer aangeschakeld en viel Doran plotseling flauw. Nadat ze weer bij bewustzijn was, vertelde ze dat ze er zeker van was dat ze met Bradford sprak. De aantekeningen claimden Bradford’s verslag van het hiernamaals.

Echter, het publiek en leden van de spiritismegemeenschap waren niet overtuigd van Doran’s vermeende gesprek met Bradford. Kranten en mensen begonnen hun interesse in het experiment te verliezen. (Bron: Hushed Up History)