Hoewel de regisseur van de Titanic‑film, James Cameron, artistieke vrijheden heeft genomen bij het creëren van verhalen over de mensen aan boord van het zogenaamde onsinkbare schip, zijn er ook feitelijke personages in de film. We zien een ouder echtpaar dat elkaar omhelst op het bed terwijl het schip zinkt tegen het einde van de film. Maar wist je dat ze gebaseerd waren op echte mensen?
Rosalie Ida Straus en Isidor Straus, het oudere echtpaar, bezaten het warenhuis Macy’s. Ida weigerde een plaats in een reddingsboot toen Isidor niet mocht boarden. Ze zei: “Waar jij gaat, ga ik.” Deze woorden inspireerden Rose’s regel in de film.
Het verhaal van de Straus’ aan boord van de Titanic
Rosalie Ida en Isidor Straus waren een welgesteld echtpaar dat mede‑eigenaar was van het warenhuis Macy’s. Isidor was bovendien een voormalig lid van het Amerikaanse Congres. Het paar had een onbreekbare band, en ze kozen ervoor samen te sterven toen de Titanic zonk.
Toen de Titanic het ijsberg raakte en begon te zinken in de ijskoude oceaan, kregen vrouwen en kinderen voorrang om de reddingsboten te betreden. Het was de ongeschreven zeewet. Ida, die toen 63 was, gaf haar kans op veiligheid op om bij haar geliefde Isidor te blijven, met wie ze al meer dan 40 jaar getrouwd was. Paul A. Kurzman, hun achterkleinzoon, deelt hun verhaal.
Mijn overgrootmoeder Ida stapte in de reddingsboot in de verwachting dat haar echtgenoot haar zou volgen. Toen hij niet volgde, maakte ze zich grote zorgen en de scheepsofficier die verantwoordelijk was voor het laten zakken van die specifieke reddingsboot zei: ‘Nou, meneer Straus, u bent een bejaarde man en we weten allemaal wie u bent. Natuurlijk kunt u de reddingsboot met uw vrouw betreden.’ En mijn overgrootvader zei: ‘Nee. Tot ik zie dat elke vrouw en elk kind aan boord van dit schip in een reddingsboot zit, zal ik zelf niet in een reddingsboot gaan.’
Paul A. Kurzman, Overgrootzoon
Daarna trok het paar zich terug naar hun kamer en wachtte hun lot af.
Al als jongen was Kurzman gefascineerd door het verhaal van zijn overgrootouders. Toen hij ouder werd en hun toewijding en moed begreep, voelde hij een overweldigend gevoel van trots, eer en respect voor hen. (Bron: Today)
Hebben ze iets van de Straus’ ontdekt in het wrak?
Op de 20e verjaardag van de film nodigde Cameron de voorouders van de mensen die die dag overleden uit om deel te nemen aan een een uur durende special op het National Geographic Channel getiteld Titanic: 20 jaar later met James Cameron.
In het segment lieten ze een gouden en onyx hangertje zien dat toebehoorde aan de Strauses. Het werd gevonden in Isidor’s zakhorloge toen zijn lijk werd teruggevonden. Helaas vonden ze Ida’s resten nooit.
In dat hangertje zaten twee foto’s. Ze moesten een beetje worden opgeknapt vanwege het zout water, maar ze waren niet veel beschadigd omdat de verzegeling zo strak was. Een van de foto’s was van hun oudste zoon, Jesse, en de andere van hun oudste dochter, en dat was natuurlijk Sara, mijn grootmoeder.
Paul A. Kurzman, Achterkleinzoon
Een ander voorwerp dat de Titanic overleefde, was Ida’s nertsenjas. Nadat ze besloot aan boord te blijven met haar man, gaf ze haar dienstmeid, Ellen Bird, haar jas toen ze in een reddingsboot stapte. Enige tijd na de tragedie probeerde Bird de jas terug te geven aan Ida’s dochter, Sara. Ze bedankte haar maar zei dat ze hem moest houden ter nagedachtenis aan haar overleden moeder. (Bron: Today)
