We need to translate the title to Dutch, return only the translated title, nothing else. Ensure correct translation. Title: "Joshua Thomson Sued the Michigan AMC Movie Theater for Overly Priced Concession Snacks. He Used to Bring His Own Snacks Before the Establishment Banned the practice" Translate: "Joshua Thomson heeft de Michigan AMC-bioscoop aangeklaagd vanwege te dure snacks bij de concessie. Hij bracht vroeger zijn eigen snacks mee voordat de vestiging de praktijk verbood." Make sure punctuation matches. Return only that.

De bioscoop wordt gekenmerkt door excessen: een groot scherm, grote luidsprekers en veel eten. Enorme frisdranken, bakken popcorn en genoeg snoep om je wakker te houden tijdens de vertoning van de volledige Star Wars- en Lord of the Rings-saga's zijn beschikbaar. Wist je waarom Joshua Thompson een bioscoop in Michigan heeft aangeklaagd?

Joshua Thompson heeft een rechtszaak aangespannen tegen een AMC-bioscoop in Michigan vanwege de hoge kosten van concessiesnacks. Hij beweert dat hij zijn snacks meebracht totdat de bioscoop ze verbood. Thompson betaalde $8 voor een frisdrank en een pakje Goobers, maar hij kon dezelfde artikelen voor minder dan $3 bij een nabijgelegen drogisterij krijgen.

De Enorme Mark‑up

Aangezien snacks zo cruciaal zijn voor de winst van een bioscoop, is het geen verrassing dat de winstmarge schokkend kan zijn. Een popcorn van $8 kost misschien slechts 90 cent aan materiaal, wat een indrukwekkende 800 procent Return on Investment (ROI) oplevert; een frisdrank van $6 kost minder dan $1 aan siroop, water en bekers, wat een rendement van 600 procent oplevert. Het is dan ook geen wonder dat ze gratis navullingen kunnen aanbieden. (Bron: Mental Floss) 

Wist je dat de eerste bioscopen snacks verboden? 

Toen enkele van de eerste films in de jaren 1920 op het scherm verschenen, hadden bioscopen een algemeen beleid: geen eten toegestaan. De managers van bioscopen zagen hun bedrijf als vergelijkbaar met dat van een live theater, met een enigszins plechtige sfeer. Smakken en slurpen werd afgekeurd. Bovendien zouden popcorn en andere snacks morsen en hun sierlijke tapijtvloeren beschadigen. Naarmate stille films plaats maakten voor talkies, en een constant geluid het kauwen kon dempen, versoepelden veel bioscopen hun beperkingen. (Bron: Mental Floss) 

Wie verkocht aanvankelijk snacks in bioscopen?

Hoewel talkies wellicht een meer ontspannen houding ten opzichte van bioscoopt voedsel hadden, waren bioscopen nog steeds niet uitgerust om diverse snacks te serveren. Het was voor de eigenaren gemakkelijker afspraken te maken met de popcorn straatverkopers, die meestal buiten rondhingen en zakken verse popcorn uitgedeelden aan aankomende bezoekers. De bioscoop rekende een dagelijkse vergoeding, en popcornverkopers konden zowel aan kaartbezitters als voorbijgangers verkopen. Bioscoop eigenaren stonden ook toe dat snoepautomaten in hun lobby's werden geplaatst.

De managers leerden uiteindelijk hun les en kochten hun eigen popcornmachines. Het beste van alles is dat het heerlijke aroma van de popcorn de lobby's van de bioscoop doordrong, waardoor het het ideale verkoopinstrument werd. (Bron: Mental Floss) 

De Redder(s) van de Grote Depressie

Tijdens de Grote Depressie waren er steeds minder mensen met besteedbaar inkomen voor amusement, en veel bioscopen gingen failliet. Toch leken bioscopen die snacks begonnen te serveren het vol te houden. Popcorn was goedkoop genoeg voor filmliefhebbers, slechts 10 cent per zak, en de winst uit snacks hielp de eigenaren drijvende te houden. Milk Duds, een andere goedkope traktatie die in 1926 werd geïntroduceerd, kostte slechts 5 cent. Klanten vonden al snel dat films en snacken een goede combinatie waren. Tegen 1945 waren bioscopen goed voor 40 % van alle in de Verenigde Staten geconsumeerde popcorn. Het werd de de‑facto snack met suikerrantsoenen tijdens de Tweede Wereldoorlog. (Bron: Mental Floss) 

Afbeelding van VanityFair