The Truman Show is een satirische komedie‑drama film uit de Verenigde Staten, uitgebracht in 1998. Het werd geregisseerd door Peter Weir en geproduceerd door Scott Rudin, Andrew Niccol, Edward Feldman en Adam Schroeder. Voordat de film werd uitgebracht, onderging hij verschillende creatieve revisies om de hit te worden die we allemaal kennen. Maar wist je dat de oorspronkelijke film een donkerder plot zou hebben?
The Truman Show werd aanvankelijk bedacht als een donkere thriller die zich afspeelde in een New York‑achtige stad. Het kostte verschillende scriptversies om tot de komedie‑drama te komen die uiteindelijk werd gefilmd.
Het plot van The Truman Show
Volgt Truman Burbank, een man die zijn hele leven in de publieke belangstelling heeft doorgebracht zonder het zelf te beseffen. Bij zijn geboorte werd hij geadopteerd door een televisiestudio en is hij de hoofdattractie van de populaire reality‑televisieshow The Truman Show, die elke beweging van hem volgt. Hij woont in zijn geboorteplaats Seahaven, een enorm decor, en heeft interactie met zijn buren en andere vreemden om hem heen, die allemaal betaalde acteurs zijn ingehuurd om realisme aan de show toe te voegen.
Christof controleert dit allemaal, de maker en uitvoerend producent van de show. Hij heeft bijna volledige controle over Truman’s leven, van het weer en de omgeving om hem heen tot zijn liefdesleven en met wie hij zal trouwen. Truman is zich van niets bewust, leidt een zorgeloos leven als verzekeringsverkoper zonder de wens Seahaven te verlaten. Rond zijn 30e verjaardag begint Truman vreemde details in zijn wereld op te merken, zoals een schijnwerper die uit de lucht valt of radiosignalen die elke beweging van hem beschrijven. Al snel realiseert hij zich dat zijn hele leven een televisieshow is. (Bron: Hollywood Insider)
Wist je dat het oorspronkelijke script van The Truman Show veel donkerder was?
De protagonist in de vroege versies van The Truman Show was veel donkerder. In tegenstelling tot het sitcom‑achtige Seahaven, speelt de versie, geschreven door Andrew M. Niccol, zich af in een kunstmatige replica van New York City. Naast deze ruige setting presenteert het oorspronkelijke script het publiek een Truman die doet denken aan de gewelddadige, zelfingenomen anti‑helden uit Mad Men, Breaking Bad en Netflix’s You.
Voordat Peter Weir aan boord kwam, heette Niccol’s script The Malcolm Show en werd het soms voorafgegaan door een citaat van Lily Tomlin: We’re all in this alone. Of een afbeelding van Edward Hopper’s schilderij A Room by the Sea. Een specifieke versie, vandaag ontdekt in de nerdigere hoeken van het internet, is bijzonder vreemd. Hij lijkt veel meer op duistere thrillers uit de jaren ’90 zoals Dark City en The Game dan op de film die het uiteindelijk zou worden.
In deze versie is Truman’s wereld een gefabriceerd, regenachtig New York gebouwd op een Hollywood soundstage. Truman is verslaafd aan alcohol en emotioneel vervreemd van de maatschappij, en zijn vrouw Meryl is een alcoholist, eigenlijk een actrice genaamd Hannah. De waarheid over Truman’s leven wordt behandeld als een mysterie, met het personage Christof, de alziende godachtige figuur achter de show, die rond de hoeken van de set sluipt als Dick Dastardly met een draadloze headset als een plotwending in de derde akte.
Maar hoewel het plot hetzelfde blijft, heeft het script een ruwe, uitputtende mannelijkheid, die het meest opvalt in een scène waarin Truman een sekswerker genaamd Veronica opspoort om zijn laatste ontmoeting met zijn verloren ware liefde Sylvia opnieuw te spelen. (Bron: Dazed Digital)
