De Villa Rose is een van de twaalf forten die werden gebouwd om Zwitserland te verdedigen tegen invasie tijdens de Tweede Wereldoorlog. Maar wist je wat er zo bijzonder aan de Villa Rose was?
De Villa Rose ziet eruit als een onschuldig, roze, twee verdiepingen tellend familiehuis op het Zwitserse platteland. Het is echter een militair complex met massieve bewapening en werd gecreëerd als onderdeel van de zogenaamde “Toblerone‑lijn” om Zwitserland te beschermen tegen invasie.
Het Roze Fort in Zwitserland
De Villa Rose, gelegen op de Toblerone verdedigingslijn in Zwitserland, een lange strook anti-tank verdedigingswerken bestaande uit 12 forten die verbonden zijn door kilometers cementen wiggen, bekend als drakentanden, is een van de forten die werden gebouwd om het land te verdedigen tegen invasie tijdens de Tweede Wereldoorlog. Je merkt het van buiten misschien niet, want het lijkt op een kitscherig roze buitenhuis.
Dit verborgen bolwerk werd in 1940 gebouwd als onderdeel van de uitgebreidere verdedigingslijn met kilometers cementen drakentanden, die langs de Villa Rose liep. De vesting ziet eruit als een onschuldig twee verdiepingen tellend huis, maar het nep‑huis bevatte massieve kanonnen in plaats van een kerngezin dat er binnen lag te loungen. De grote groene garagedeur kon opengaan om twee enorme kanonnen te onthullen, bijgestaan door een derde die verborgen zat achter de luiken van een raam op de begane grond.
De constructie bestond uit stevige cementen muren die roze geverfd waren om het fort nog onschuldiger te laten lijken. Op de tweede verdieping zijn zelfs valse ramen, die slechts op het beton zijn geschilderd.
Langs de Toblerone‑lijn had de Villa Rose een tweelingbolwerk genaamd de Villa Vert, een even camouflerende vesting geschilderd in het groen. Beide huizen waren voorbeelden van valse chalets die tijdens de Tweede Wereldoorlog door heel Zwitserland werden gebouwd. Villa Rose, nu een museum, is het best bewaarde voorbeeld van deze geheime forten. (Bron: Atlas Obscura)
Wat is de Toblerone‑lijn?
De lange rij cementen verdedigingswiggen is vernoemd naar de iconische chocoladereep. Tijdens de Tweede Wereldoorlog bevond Zwitserland zich in een moeilijke positie, omringd door fascistische bolwerken zoals Duitsland en Italië. Om zich voor te bereiden op een invasie richtte de regering de Promenthouse‑lijn op, die vandaag de dag nog steeds in gebruik is onder de veel zoetere benaming Toblerone‑lijn.
De Promenthouse‑lijn, die liep van het Jura-gebergte tot aan het Meer van Genève en bestond uit 12 bolwerken verbonden door kilometers cementen wiggen, bekend als drakentanden, was meer een hinderlaag dan een muur. Tanks konden niet doordringen door de 16‑tonnende betonnen blokken, maar explosieven konden ze gemakkelijk vernietigen. Gelukkig zijn de fortificaties nooit getest, en de rij stenen tanden is nog steeds vandaag te zien.
Hoewel er pogingen zijn geweest om de verdedigingslinie te ontmantelen, overleeft deze nog steeds, zij het onder een andere naam. Dankzij de gelijkenis van de verdediging met de kenmerkende Zwitserse chocoladereep Toblerone, hebben de steeds meer met mos bedekte drakentanden de reputatie van het bedrijf voor eigen rekening genomen.
Langs sommige delen van de spoorlijn is een Tobleronepad ontwikkeld, met paden en trappen voor wandelaars en fietsers. Sommige forten langs het pad kunnen ook bezocht worden. (Bron: Atlas Obscura)
