Noord-Atlantische rechtwalvissen zijn de zeldzaamste mariene zoogdieren wereldwijd. Een nieuwe studie van Diseases of Aquatic Organisms toont aan dat er momenteel minder dan 366 rechtwalvissen in het wild over zijn. Vandaag besteden veel wetenschappers, overheidsinstanties en scheepsbemanningen hun tijd aan het bevorderen van het welzijn van deze majestueuze walvissen! 

Botsingen met schepen, verstrikkingen en onderwatergeluidshinder schaden de algehele gezondheid van de Noord-Atlantische rechtwalvispopulatie ernstig, waardoor hun aantallen voortdurend dalen en ze op de rand van uitsterven komen te staan.

De Noord-Atlantische Rechtwalvis

Deze walvissen wegen tot 140.000 pond, met lengtes van meer dan 50 voet. Ze zijn majestueus grote wezens die zich voeden met kleine schaaldieren en zoöplankton door enorme hoeveelheden oceaanwater te filteren via hun baleinplaten. Rechtwalvissen zweven vaak boven het water en duiken met een luide plons terug naar beneden! 

Groepen Noord-Atlantische rechtwalvissen interageren vaak met elkaar aan het wateroppervlak, waar ze paren en sociaal contact hebben. Hun sociale interacties vinden het hele jaar door in alle seizoenen en in al hun habitats plaats. Lage-frequentie kreunen en gemompel is hun communicatiemethode, waarbij deze geluiden kunnen wijzen op bedreigingen en mogelijke agressie. 

Noord-Atlantische rechtwalvissen bewonen de uitgestrekte wateren van de Atlantische Oceaan, en migreren seizoensgebonden alleen of in groepen door de diepe oceanen. Men kan Noord-Atlantische walvissen ook zien in de New England- en Canadese regio's, waar ze bekend staan te paren. Sommige Noord-Atlantische walvissen reizen elke herfst meer dan duizend mijl, en migratiepatronen zijn niet absoluut. 

De National Oceanic and Atmospheric Administration heeft cruciale habitats voor de Noord-Atlantische walvissen vastgesteld, aangeduid als essentiële habitats die de walvissen de nodige omstandigheden bieden voor voeding, fokplaatsen en kalven. Deze zijn: voor de kust van New England en aan de zuidoostkust van de VS van Cape Fear, North Carolina, tot Cape Canaveral in Florida. (Bron: Visserij) 

Vermindering in reproductie

Noord-Atlantische rechtwalvissen kunnen tot 70 jaar oud worden. Hun oorsmeer wordt gebruikt om hun leeftijd te bepalen. De levensduur van rechtwalvissen is nu slechts 45-65 jaar, voornamelijk verminderd door sterftegevallen gerelateerd aan de mens. Het sterftecijfer onder volwassen vrouwtjes is hoger dan onder volwassen mannetjes, en dit komt vooral doordat volwassen vrouwelijke rechtwalvissen vaker sterven door ernstige verwondingen veroorzaakt door verstrikking en botsingen met schepen.

Vrouwelijke rechtwalvissen kunnen eenmaal per jaar bevallen wanneer ze de geslachtsrijpe leeftijd van 10 jaar hebben bereikt. Maar momenteel wordt gemeld dat ze slechts elke 6 tot 10 jaar bevallen. Biologen geloven dat de afname van het kalven te wijten is aan de verschillende stressfactoren die ze ervaren. (Bron: Visserij) 

Uitsterven van de Noord-Atlantische Rechtwalvissen

Noord-Atlantische rechtwalvissen zijn de meest bedreigde grote walvissoort. Momenteel zijn er minder dan 366 Noord-Atlantische rechtwalvissen. Veel bedreigingen dragen bij aan het verslechterde welzijn en de afnemende populatie van de Noord-Atlantische rechtwalvissen. Klimaatverandering, botsingen met schepen, verstrikkingen en onderwatergeluidshinder veroorzaakt door menselijke activiteiten hebben een grote impact gehad op de gezondheid en voortplanting van de soort. 

Sinds 2017 hebben rechtwalvissen een ongewoon sterfte‑evenement (UME) meegemaakt dat 50 Noord-Atlantische rechtwalvissen trof. Hun gestrande lichamen werden voornamelijk gezien in Canada en de Verenigde Staten. In het jaar 2021 zijn er al twee gedocumenteerde sterfgevallen gerapporteerd. Het aantal sterfgevallen onder rechtwalvissen bedraagt inmiddels meer dan 10 % van hun populatie, waarbij de meeste sterfgevallen veroorzaakt werden door botsingen met schepen.  

Michael Moore, een walvis‑traumaspecialist, benadrukt het belang van trauma‑reductiemaatregelen en het gebruik van nieuwe instrumenten bij het beoordelen van de gezondheid van de walvissen om het risico op uitsterven van de Noord-Atlantische rechtwalvissen waar ze momenteel mee te maken hebben, aan te pakken. 

Door de mens veroorzaakte bedreigingen en wisselende oceaanomstandigheden beïnvloeden sterk de migratiepatronen en het gedrag van de walvissen. Het prioriteren van het herstel van de Noord-Atlantische rechtwalvissen is essentieel. Wetenschappers doen hun uiterste best om passende gegevens over scheepvaartverkeer en commerciële scheepvaart te leveren. Het nauwkeurig identificeren van deze bedreigingen in samenwerking met scheepsbemanningen en overheidsinstanties zal de ontwikkeling van proactieve oplossingen waarborgen. (Bron: UME)