De meeste kinderen in de Verenigde Staten hebben een lang bestaande traditie om op kerstavond een bordje koekjes en een glas melk voor de Kerstman te laten staan. Maar zo was het niet altijd? Wanneer begon de traditie om melk en koekjes voor de Kerstman achter te laten?

Tijdens de Grote Depressie werd het achterlaten van koekjes en melk voor de Kerstman een algemene gewoonte in de Verenigde Staten. Ouders wilden hun kinderen leren dat het verstandiger was om te geven en dankbaar te zijn voor de ontvangen geschenken in die moeilijke tijden.

Wanneer begonnen mensen melk en koekjes voor de Kerstman aan te bieden?

Volgens één verklaring is de koekjes‑en‑melk traditie ontstaan uit een oude gewoonte waarbij huishoudens de kousen vulden met lekkernijen voor de Kerstman en ze bij de schoorsteen ophingen, zijn favoriete manier van binnenkomst, als een welkomstgeschenk. Tegenwoordig worden zulke kousen echter vaak gevuld met snoep en bescheiden cadeautjes voor de gezinsleden.

Het achterlaten van koekjes en melk voor de Kerstman, samen met een paar wortels voor zijn rendieren, werd in de jaren 30, tijdens de Grote Depressie, een populair Amerikaans feestelijk ritueel. Veel ouders vonden het een mooie manier om hun kinderen te leren hoe belangrijk het is om bij te dragen aan anderen en waardering te tonen voor de geschenken die ze tijdens die periode van grote economische moeilijkheden met kerst gelukkig konden ontvangen.

Veel kinderen laten nog steeds koekjes en melk voor de Kerstman achter, hetzij uit goede wil, hetzij, in minder gezonde omstandigheden, als omkoping om extra cadeautjes te bemachtigen van de vrolijke, baarde man in het rode pak, zo’n 80 jaar later. (Bron: History) 

De mythologische oorsprong van de traditie

Deze feestelijke eetgewoonte heeft een oorsprong die nog verder teruggaat. Het dateert helemaal uit de Noordse mythologie. Odin, de machtigste Noordse godheid, zou op een achttienbenig paard genaamd Sleipner hebben gereden, waarop hij op elke schouder een raaf zat.

Tijdens het Yule‑seizoen lieten kinderen voedsel voor Sleipner achter in de hoop dat Odin tijdens zijn reizen langs zou komen en geschenken zou achterlaten. Zo’n gewoonte wordt nog steeds beoefend in landen als Denemarken, België en Nederland, waar kinderen denken dat paarden, niet rendieren, de arrenslee van de Kerstman trekken.

Ze laten wortels en hooi, zelfs verstopt in schoenen, achter voor de vermoeide dieren op kerstavond. Chocolademunten, cacao, mandarijnen en marsepein zijn enkele van de kerstgeschenken die ze in ruil kunnen verwachten. (Bron: History) 

Nog steeds een kersttraditie vandaag in andere delen van de wereld

Verschillende landen hebben in de loop der tijd hun eigen versies van de koekjes‑en‑melk traditie ontwikkeld. Sherry en mince pies worden geserveerd aan Britse en Australische kinderen, terwijl rijstepap wordt geserveerd aan Zweedse kinderen. 

Wanneer de Kerstman cadeaus bezorgt in Ierland, mag hij een pint Guinness verwachten naast zijn koekjes. Père Noël krijgt een glas wijn van de Franse kinderen, en zijn ezel, Gui, wat Frans is voor maretak, krijgt hooi, wortels en andere geschenken van de kinderen.

In Duitsland laten kinderen helemaal geen voedsel achter, maar schrijven ze handgeschreven berichten voor het Christkind, een symbolische personificatie van de kerstgeest die verantwoordelijk is voor het bezorgen van cadeaus op eerste kerstdag. 

Veel Duitse kinderen sturen hun brieven naar het Christkind vóór de feestdagen. Er zijn zes officiële adressen voor brieven aan het Christkind; anderen leggen ze op kerstavond, versierd met glitterlijm of suiker kristallen. De brieven werden op kerstochtend verzameld en cadeaus op hun plaats gelegd. (Bron: History)